BenBloem.NL

[Filmpje - deel 2] Docu in de maak

2012-01-25T09:09:00.003+01:00

Een nieuw stukje trailer van Frank. Willem logeert bij Camel en geeft zijn heldere visie op de kerk. 'Ze doen een beetje vervelend op zondag.'

[Filmpje] Docu in de maak

2012-01-23T11:22:00.004+01:00

Mediamaker in opkomst Frank van Wijhe is bezig met de finishing touch van een documentaire over het leven van Apeldoornse daklozen rond de (afgelopen) feestdagen. Hij deelt een eerste indruk met ons:

2011 - een korte terugblik

2012-01-20T15:50:00.000+01:00

Een jaarwisseling is altijd een gelegenheid tot vooruitblik (nieuwe goede voornemens) maar ook een moment om terug te kijken op het afgelopen jaar.
Privé is er genoeg gebeurd. Zo kregen we een nieuw thuis en mochten we een nieuw mensje in ons gezinnetje verwelkomen.

Ook in het werk kijken we terug. Zo was 2011 mijn eerste volle kalenderjaar als outreachend hulpverlener bij DTZ Menorah. De belangrijkste resultaten op een rijtje:

- er zijn naar schatting 3120 maaltijden verstrekt,

- met 83 cliënten is uitgebreider contact geweest, met o.a. als gevolg: 23 opnamen in 24-uurs zorg en 12 cliënten die weer zelfstandig wonen,

- 7 cliënten hebben ter overbrugging van wachtlijsten tijdelijke woonbegeleiding gekregen als vorm van nazorg, totdat reguliere woonbegeleiding kon worden opgestart,

- er zijn in totaal 201 dekens uitgedeeld aan buitenslapers,

- we zijn 5 keer op gevangenisbezoek geweest,

- 19 mensen zijn geholpen aan een eerste inboedel,

- 5 cliënten hebben zelf meegewerkt aan activiteiten, 1 heeft dankzij onze hulp een reguliere (betaalde) baan gevonden,

- 7 niet-Nederlandse cliënten zijn geholpen naar passende hulpverlening of terugkeer naar het land van herkomst (voornamelijk Oost-Europa),

- 8 cliënten zijn geholpen bij financiële zaken en contacten met schuldhulpverlening, stadsbank, UWV, etc

In totaal zijn er in 2011 ook 13 nieuwe vrijwilligers bijgekomen.

Kortom: mooi werk, en iedereen heel erg bedankt voor de support in het afgelopen jaar! We zien ontzettend uit naar wat het nieuwe jaar nog meer zal brengen.

26 borden...

2012-01-15T21:46:00.004+01:00

Vanavond weer 26 borden uitgedeeld op de markt. En ik kan het zeggen: het was heerlijk. Ja, soms eten wij ook een hapje mee. Er was ruim voldoende... en lekker dat het was! Sommigen kwamen niet één keer, maar twee keer terug voor een refill. Mooi was dat!

Op de terugweg besefte ik mij dat er vanavond totaal 4 stagiaires rondliepen (2 op de foto). We vinden het een voorrecht dat mensen bij ons stage willen lopen. Daarnaast is het een mooie kans om aan jonge gasten te laten zien dat er nood is in de wereld, ook heel dichtbij.

Morgen gaan we weer iemand verhuizen. Altijd een mooi moment. Als iemand die niets, of heel weinig had, opeens weer een huis heeft, met vloerbedekking, een bed, verwarming, stromend water, een tv-tje met afstandsbediening, een eigen toilet, keukenblokje... allemaal dingen die wij zo normaal vinden. Deze meneer komt van ver weg. En mag nu een nieuwe start maken. Geweldig. Mooi om daar deel van te mogen zijn. En bedankt! Aan jullie die dit mogelijk maken. Door aan ons te denken, voor ons te bidden. Door spulletjes te geven, kleding, dekens. Deze is voor jullie!

Wat ik zoal doe...

2012-01-09T09:15:00.007+01:00

Gisteren voor de zoveelste keer de vraag wat ik zoal doe in mijn werk. Ik zet het daarom nog 1 keer op een rijtje:

- met de interkerlijke Stichting Dak- en Thuislozenzorg (DTZ) geven wij 2x in de week een warme maaltijd aan Apeldoornse daklozen (zie ook de foto's op de homepage).
- tijdens deze maaltijd is gelegenheid voor een praatje.
- na afloop kan men bij Menorah terecht voor kleding en/of dekens.

Doordeweeks is het mijn taak om hierop verder te borduren, met als uiteindelijke doel mensen van de straat te helpen. Uitgangspunt is dat iedere dag op straat een dag teveel is. Ik heb daarvoor contact met instanties als (nacht)opvang, verslavingskliniek, dagbesteding, woningbouwverenigingen, (verhuur)makelaars.

Verder is het daarnaast zaak dat ons werk goed blijft draaien. Ik heb daarom een kleine coördinerende rol richting onze vrijwilligers, onderhoud contacten met de plaatselijke Voedselbank t.b.v. onze maaltijden en zoek samenwerking en aansluiting met de reguliere zorg, de ketenpartners en de beleidmakers (Gemeente, politie en justitie c.q. reclassering). Verder probeer ik te zorgen voor verdere naamsbekendheid van ons werk door presentaties te geven bij kerken en in kleinere groepen. Omdat het vrijwilligerswerk afhankelijk is van giften komt hier fondswerving bij kijken en zijn we uiteraard ook altijd op zoek naar mensen die ons werk een warm hart toe dragen door bijv. te helpen als koker, straatwerker of door aan ons te denken in gebed.

Wil je meer weten? Stuur dan een mailtje naar ben [at] dakloosapeldoorn.nl

Verstand en fatsoen

2012-01-06T11:05:00.004+01:00

Ik schreef al eerder over het gebruik van desinfecterende gel in ons werk. Ja, ik heb ook zo'n potje in de auto. En we hebben er ook een bij de materialen die we gebruiken bij de maaltijdvoorziening. Soms is het reinigen van je handen gewoon verstandig.
Maar twee seconden nadat je iemand de hand hebt geschud je reinigende doekje pakken, terwijl de cliënt erbij staat en het nog kan zien... dat vind ik onbeschoft. Overkwam cliënt en mij gisteren bij stadhuis. Lompe actie. Niet respectvol. Je geeft gewoon een hand. En als je je hand daarna meent te moeten reinigen, dan doe je dat als de cliënt vertrokken is. Niet eerder. Punt. Dan maar even een minuutje niet aan je neus peuteren of op je duim zuigen!

Gelukkig nieuw jaar!!!

2012-01-04T16:33:00.007+01:00

Het werd hoog tijd voor een nieuwe look! Met dank aan @MattvMaastricht voor de aanmoediging. Het is nog een werk in uitvoering, maar ik ben er niet ontevreden over.

Groot bijkomend voordeel is dat een nieuwe look zorgt voor meer zin om hier af en toe eens wat te posten. Bij deze neem ik mij dat dan ook voor (een nieuw jaar gaat immers over goede voornemens). Ik zal me hierin voornamelijk richten op werkgerelateerde zaken, aangezien ik privé toch voornamelijk Facebook ben gaan gebruiken. Zo houden we de zaken mooi gescheiden.

Op naar een nieuw jaar dus.

ps: zoals gezegd is de nieuwe site nog een beetje werk in uitvoering. Kom je bugs tegen, mail ze dan: ben[at]benbloem.nl

Twijfel...

2011-12-12T11:58:00.003+01:00

Soms twijfel ik of ik dit blog moet laten bestaan... misschien eens wat doen aan mijn digital footprint. Of juist even vernieuwen, weer eens een frisse look?

Vaker schrijven? Of juist helemaal opheffen? In deze tijd van Twitter en Facebook...

Afijn. Twijfel dus.

Maar twijfel is een goede zaak heb ik geleerd, dus ik mijmer hier nog even over door. Wie weet brengt het nieuwe jaar weer nieuwe dingen met zich mee.

Het huis van de daklozen

2011-10-24T11:47:00.006+02:00

Een paar dagen geleden nam ik Eva mee naar mijn werk. Op de fiets, door de kou. Gewoon om even te kijken. Bij de daklozen. En even wat eten halen bij de voedselbank. "De daklozen hebben geen huis, dat is een beetje zielig". Ze is pas 2 (steekt vingers op en zegt: "éééén... twééé!!!"). Maar ze snapt al zoveel.

Toch hebben ze wel een huis. Want papa werkt bij het huis van de daklozen. Geweldig! Een groter compliment kan ze de kerk niet doen. Papa is trots. En Papa ook.

De winter komt eraan

2011-10-11T12:31:00.005+02:00

Op het werk bereiden we ons weer voor op de winter. Hoewel we hebben mogen genieten van heerlijk nazomerweer kunnen we er niet omheen: de koude maanden komen er weer aan. Daarom bij deze een oproep: heb je nog warme jassen, broeken, truien, etc. liggen die een 2e leven mogen krijgen, of neem je binnenkort een greep uit de nieuwe wintermode en blijft het oude liggen? Je kunt je oude kleding bij ons inleveren en wij zorgen dat het een goede bestemming krijgt (wat wij niet kunnen gebruiken gaat naar Dorcas Hulp Nederland). Mail naar ben [at] dakloosapeldoorn.nl of bel 06-26588955. Je kunt ook een gift overmaken op rek. nr. 5432216 tnv Dak- en ThuislozenZorg.
Alvast hartelijk bedankt!

Partir, c'est mourir un peu

2011-08-18T12:56:00.005+02:00

Soms heb je even tijd nodig om bij te kletsen. In de vakantie is het altijd wat rustig, maar gelukkig hebben we nog de Twitter, Facebook, Whatsapp, etc. Maar toch, zo af en toe wil je een bloggie. En nee, dit bloggie is nog niet overleden en begraven, al sluimert het af en toe en speel ik wel eens met de gedachte om er een eind aan te maken.
Maar omdat het nog niet zo ver is klets is toch nog even bij. Over het werk: het gaat goed, als is het altijd wel een beetje spannend. Het is crisis en overal moet worden bezuinigd. Helaas vallen de klappen dan soms het hartst bij de 'kleine' initiatieven, ookal is het werken met vrijwilligers altijd ontzettend effectief in termen van kosten en baten. Afijn, de tijd zal het moeten uitwijzen maar de mogelijkheid bestaat dat we binnen nu en enkele jaren volledig afhankelijk zullen worden van een giftenstroom. Dus maakt je borst alvast maar nat, of begin alvast. Maar gelukkig is het nog niet zover, er moeten eerst op hoog politiek niveau wat knopen worden doorgehakt. Je mag nog met ons bidden.
We blijven overigens ook nog steeds de vruchten zien van ons werk. De relaties blijven sterk en mensen blijven ons vertrouwen. We zien mensen groeien en het volhouden. Simpelweg door een maatje voor ze te zijn. En dat is ontzettend mooi!
Privé is er ook genoeg te doen en te vertellen. Een oud huis betekent veel klussen en derhalve geen vakantie 'buiten de deur'. Daarnaast is vliegen met een dikke buik niet mogelijk en lange autoritten geen pretje. Oftewel: heerlijk genieten van de Hollandse zon. Inmiddels is een terras af, de tuin staat er redelijk bij, er zijn wat lekken gedicht en er is heel wat 'troep' opgeruimd. Ondertussen staat de nieuwe telg ook voor de deur. Eva zegt dat haar broertje of zusje er echter nog niet uitkomt omdat hij/zij klem zit. Schatje.
Nou, dat was 'm weer. Rest nog dit filmpje, dat ik jullie niet wil onthouden...

De Bijbel in de middeleeuwen

2011-06-21T09:22:00.009+02:00

Tja, een nieuwtje over de Bijbel in de middeleeuwen. Niet boeiend? Of toch wel? Nou, wel als het de suggestie wil wekken dat de kerk zou doen aan geschiedvervalsing. Vandaar dat ik toch even reageer.

Het artikel luidt als volgt:

Gewone man las Bijbel al in Middeleeuwen
GRONINGEN - Al in de Middeleeuwen had zowel de elite als de gewone man een bijbel in de eigen taal in huis, zo blijkt uit onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen. Een woordvoerder bevestigde zaterdag berichtgeving hierover in Trouw.
Het onderzoek stelt het bekende beeld bij dat arbeiders, zoals de timmerman en de kleermaker, pas sinds de reformatie uit de Bijbel lezen. Het gebruik van Bijbelvertalingen is dus geen protestantse uitvinding, zoals de protestanten onder leiding van hervormer Maarten Luther hebben willen doen geloven.
Volgens de Groningse onderzoekers werd door wetenschappers veel geleund op protestantse kerkelijke bronnen.
Reformatie
Tot nu toe werd steeds gedacht dat het leken voor de Reformatie verboden was om zelf de Bijbel te lezen, maar dat blijkt niet zo te zijn.
Vaak was het wel gewoon toegestaan. Kerkhervormer Maarten Luther beweerde dat de rooms-katholieke kerk het lezen van de Bijbel verbood, maar dat was propaganda, die werd overgenomen door Luthers volgelingen.
Twee jaar
De Groningse wetenschappers zochten meer dan twee jaar in bibliotheken in Nederland, Vlaanderen, Frankrijk en Italië om in kaart te brengen wie in de Middeleeuwen bijbels in huis had. Dat bleek vooral in de stad het geval.
Daar waren steeds meer ambachtslieden en ook een elite die kon lezen en schrijven, maar niet in het Latijn. De bevindingen kunnen het nodig maken dat geschiedenisboeken worden aangepast.

(Bron: Nu.nl)

Helaas is dit maar half nieuws. En halve waarheden wil ik toch altijd voorzichtig mee zijn. De ware helft luidt als volgt: ja, er waren eerdere vertalingen in de 'gewone taal' beschikbaar, nog vóór de opkomst van Luther. Er waren zelfs Bijbelvertalingen in andere talen dan het Latijn nog voor de komst van de boekdrukkunst. Vooral vanuit Engelse hoek kwamen enkele noemenswaardige pogingen de Bijbel toegankelijker te maken voor een breder publiek (klik hier voor een compleet overzicht). Dit tot grote woede van velen, vooral van Rome, maar Engeland was gezegend met een voor die tijd redelijke mate van Godsdienstvrijheid, zij het doordat Engeland wat verder afgelegen was en gescheiden van het vaste Europese land, zij het door enkele politieke breuken na wat (ongelukkige?) huwelijken met het Franse koningshuis. Het is dan ook niet verwonderlijk dat vele jaren later een Engelse koning zijn naam aan een Bijbel in gewoon Engels verbond (King James).
Maar met de komst van de boekdrukkunst rond 1450 (Gutenberg en zijn Bijbel) nam de Bijbel in de gewone taal een vogelvlucht. Het was dus niet lang voor de komst van Luther dat de Bijbel een meer gangbaar bezit kon worden (in een tijdspanne van enkele tientallen jaren, in de late Middeleeuwen). Hiervoor waren door monikken gecaligrafeerde Bijbels enkel in grote kerken, bibliotheken of adelijke vertrekken in te zien. Ze waren simpelweg onbetaalbaar. Na de uitvinding van de boekdrukkunst kwamen er dan ook langzaam meer vertalingen van de grond. Zo waren er rond de tijd van Luther vertalingen in oa Duits, Vlaams, Italiaans, Catalaans en Engels bekend. En inderdaad, deze eerdere vertalingen worden vandaag in veel geschiedenisboeken niet genoemd.

Maar feit blijft - en hier komt de halve onwaarheid - dat dit zgn. nieuws dus geen nieuws is, maar hooguit een bevestiging van wat eerder bekend was. Er waren in de aanloop naar de reformatie (dus niet eeuwen eerder) reeds enkele Bijbelvertalingen beschikbaar in de 'gewone' taal, zij het dat deze veelal als tweederangs werden gezien, of zelfs 'verketterd'. Het zelfstandig lezen van de Bijbel door het gewone volk werd in zijn algemeenheid zeker niet gestimuleerd, de prijs van boeken en de laaggeletterdheid zorgde voor de rest. Deze reeds bestaande vertalingen waren - net als de Lutherse later - onder moeilijke omstandigheden ontstaan en de voorstanders ervan werden vaak hard vervolgd (lees bijv. het verhaal van William Tyndale of John Wycliffe).
Dat het verhaal van Luther in de boeken is blijven hangen, heeft meer te maken met het feit dat een sluimerende beweging pas toen echt een Reformatie werd, een revolutie, een hervorming. De aanloop wordt dan vaak vergeten. Dat is niet nieuw of schokkend, dit gebeurd namelijk nog net zo in onze dagelijkse berichtgeving. Het is hooguit iets om alert op te zijn.

Tenslotte nog een kleine kanttekening: de titel luidt "Gewone man las Bijbel al in Middeleeuwen". Deze conclusie lijkt mij voorbarig. De beschikking over een Bijbel zegt namelijk beslist niets over het al dan niet lezen ervan. Ik kan het weten.

Het werd weer eens hoog tijd

2011-05-31T17:53:00.007+02:00

Hoog tijd voor een nieuwe blog. Geen nieuws is goed nieuws en het is een teken dat we heerlijk druk zijn met werk en nieuwe huis. En al eerder gaf ik aan dat de dagelijkse nieuwtjes soms beter via microblog te volgen zijn. Maar toch, je wilt, of moet soms wat meer kwijt. En nee, mijn blog is nog niet (helemaal) dood.

Eerst even een korte update. De tuin begint steeds meer vorm te krijgen, de beloofde borrel met ex-collega's is alweer achter de rug en het (eerste) tuinfeest staat inmiddels gepland. Het prachtige voorjaarsweer heeft al de nodige barbecues opgeleverd en we eten, lunchen en theeleuten regelmatig in de tuin. Maar dit ging niet zonder slag of stoot. Er moest heel wat worden verplaatst, gekapt, gesnoeid en ingezaaid. En een enorme vijver moest leeg, ontmodderd, weer opgevuld en gladgestreken. En dat allemaal in de weekenden en avonduren. Geen tijd om te bloggen dus.

Hier een foto-reportage.

Verder krijg ik veel vragen hoe het nu gaat bij DTZ (voor de niet-ingewijden: afkorting voor Dak- en ThuislozenZorg Menorah). Mijn antwoord is dan meestal: hollen en stilstaan. Zo'n week of 6 geleden was het plots heel rustig. Ik meende dat te wijten aan het mooie weer. Er is dan minder behoefte aan hulp, men 'redt zich wel'.

Het was echter van korte duur. Stilte voor de storm, zullen we maar zeggen. We mochten weer mensen wegbrengen naar 24-uurs opvang, (ex-daklozen) helpen met inrichten van een woning, of het vinden daarvan.

Sinds enkele weken zijn 2 mensen die 9 maanden op straat hebben geleefd mede door onze (en jullie) steun de trotste huurders van een eigen woonruimte, met warm water, licht, een toilet, een douche, gelegenheid tot koken, (af)wassen, etc... een heel verschil met de on-Nederlandse omstandigheden waarin deze mensen de laatste tijd leefden. Maar ook een hele uitdaging. Voor hen en voor ons. Om de boel verder op de rit te krijgen. En te houden. Het is hard werken en soms heel spannend. Bij deze hierbij ook nogmaals dank aan alle mensen die hierin meeleven en bijv. helpen bij het vergaren van een eerste inboedel.

Als je hart hebt voor de allerzwaksten dichtbij huis wil ik je ook uitdagen. Word vrijwilliger. Of donateur. Bid voor ons werk. Volg ons op de website, of volg mij via Twitter (hashtag #DTZ) en maak dit werk mogelijk. Zorg voor verandering, laat mensen niet in de kou staan. Dank je wel!

Voor een overzicht van de behaalde resultaten in het afgelopen halfjaar, hierbij de belangrijkste (hoogte)punten:

- van de 33 mensen met wie wij wat verder aan relatie hebben mogen bouwen, zijn er 11 opgenomen in 24-uurs opvang en 8 doorgestroomd naar een (zelfstandige) woonruimte;
- we hebben in 9 verschillende kerken een presentatie mogen houden;
- er zijn 24 nieuwe vrijwilligers bijgekomen;
- onze contacten met Leger des Heils en de Voedselbank zijn verder opgebouwd en geïntensiveerd;
- er is met 22 verschillende zorgorganisaties overleg geweest over hoe wij in de toekomst (nog) beter kunnen samenwerken
- aan de rand van ons takenpakket zijn we onder het motto van preventie en nazorg met verschillende partijen nauw betrokken bij de oprichting van het project Schuldhulpmaatje in Apeldoorn.

Habemus Domus

2011-03-08T08:57:00.004+01:00

Samen met relatiebreuk en overlijden van een dierbare staat verhuizen in de top 3 meest stressvolle gebeurtenissen die een mens kunnen overkomen. Nou, we hebben het geweten. Alles in dozen, in één dag sjouwen en dan maar verder gaan leven. Tussen de dozen. En dan overal waar je komt (kleine) dingen zien die nog moeten gebeuren. Wat met een huis uit 1908. Je zou er gek van worden.
Maar het komt allemaal goed. De kat heeft het verhuistrauma ook inmiddels al wat verwerkt en komt te voorschijn. We slapen goed in onze nieuwe slaapkamers. Ik kan lopend naar mijn werk. En ik hoef nooit meer af te wassen want vaatwasser. Komt dat goed uit, aangezien ik altijd de afwas deed en Mariska het strijken.

Ondertussen zijn we allebei weer volop aan het werk en doen we de kleine klusjes tussen de bedrijven door. Wil je nou langskomen? Bel of mail even. En neem je kluskleding mee. Er valt nog genoeg te doen.

Habemus Homunculus

2011-02-10T15:36:00.003+01:00

Voor wie het nog niet wist: het is weer gelukt. Witte rook uit de schoorsteen, er komt weer een klein mensje bij! We zijn er heel blij mee.

Noodkreet Dak- en ThuislozenZorg Apeldoorn

2011-01-27T11:58:00.004+01:00

Al sinds 2003 deelt de interkerkelijke stichting Dak- en ThuislozenZorg iedere week maaltijden uit, op zondag- en op woensdagavonden aan dak- en thuislozen. Mensen in een wanhopige situatie, vaak verslaafd en met vaak weinig uitzicht op betere levensomstandigheden. Vanuit Menorah, maar met vrijwilligers vanuit vele kerken in heel Apeldoorn en omgeving.
Momenteel is er een acuut gebrek aan mensen die af en toe op zondagmiddag zouden willen koken voor dit werk, al is het maar een paar keer per jaar. U hoeft dan niet zelf bij de uitdeling aanwezig te zijn en gemaakte kosten worden uiteraard vergoed.

Als u hierbij wilt helpen, of meer over dit werk wilt weten kunt u een kijkje nemen op www.dakloosapeldoorn.nl of contact opnemen met Ben Bloem, bereikbaar op ben@dakloosapeldoorn.nl of 06-26588955.

Reactie op je reinste onzin - een beetje apologetiek zo nu en dan

2011-01-20T22:31:00.011+01:00

Ik weet t, het is al lang niet meer actueel, maar toch: Dan Brown begon zijn boek DaVinci Code met een voorwoord dat zomaar zegt dat alles wat daarna volgt gebaseerd is op waargebeurde feiten, empirisch waarneembaar bewijs en historisch materiaal. En omdat ik via deze post van Jos Strengholt weer even moest denken aan de onzin die toendertijd door meneer Brown als waarheid werd verkondigd en door iedereen maar klakkeloos werd aangenomen, kan ik het niet laten om nog even te reageren op nog meer van dit soort onzin wat ik onlangs tegenkwam op het web.

Het gaat om de similariteit die er lijkt te zijn tussen de christelijke boodschap van het evangelie, het verhaal van Jezus Christus zoals we dat in het Nieuwe Testament lezen en andere godsdiensten of griekse, romeinse, egyptische of andere mythologie. Ene meneer Antoni knalt bijv. zoiets gewoon even op het web, alsof we dan allemaal maar zelf slim genoeg zijn om de conclusie te trekken. Prima, maar dan niet voordat we alle historische feiten op tafel hebben. Voor wie nog meer van dit soort onzin tegenkomt misschien wel interessant. Je moet tenminste wel weten wat je gelooft en waarom.

Hier mijn reactie:

Het spijt me Antoni, maar dit is echt je reinste onzin. Als je goed historisch je huiswerk doet dan zul je zien dat deze vergelijkingen allemaal bij elkaar geraapt zijn door mensen die graag vergelijkingen zagen (ook als ze er niet waren, kon je met een beetje creativiteit van alles verzinnen).
Toegegeven, sommige overeenkomsten zijn terecht later door de kerk opgepakt, bijv. om beter aan te sluiten bij de belevingswereld van het toenmalige publiek. Let wel, ik keur dit niet goed. Maar je moet het vergelijken met kerken die vandaag de dag proberen aan te sluiten bij de huidige belevingswereld door muziek te maken met een elektrisch gitaar en een drumstel ipv een orgel, een harp, of een panfluit voor mijn part.
Ook zijn er mogelijk door volksoverlevering zaken 'bijgeslopen', doordat mensen zelf associaties gingen leggen. Dit geldt bijv. voor de datum van 25-12. Deze details, zoals ook de aureolen die je in je laatste comment noemt, zijn later in het Christendom geslopen, door invloeden van andere religies. Maar dit behoort geenszins tot de leer van Jezus of zijn eerste volgelingen. Je zult bijv. die datum ook nergens in de Bijbel genoemd zien worden. Jezus heeft het nergens over aureolen, zijn discipelen schrijven er ook niet over. Hij speelde geen drumstel, geen orgel en geen panfluit. Met andere woorden: op het badwater valt misschien van alles aan te merken, maar dat zegt nog niks over het kind.

Om even in te gaan op de voorbeelden die je noemt:

Mithras
1. Hij is geboren op 25 december. Zoals gezegd lees je nergens in de Bijbel dat Jezus op die datum geboren is. De traditie is later ontstaan, inderdaad mogelijk beïnvloed door andere culturen. Maar het heeft dus niks te maken met het Bijbels christendom.
2. Hij is niet geboren uit een maagd, maar uit het niets (of uit een rots). Er bleef een grot achter. Hoewel sommige films Jezus' geboorte in een grot afbeelden lees je in de Bijbel niets over waar hij geboren werd, behalve dan dat zijn ouders niet in de plaatselijke herberg terecht konden, en dat de baby uiteindelijk in een voerbak voor dieren is gelegd.
3. Er zouden bij Mithras herders zijn geweest. Echter, Mithras is in de Mithraische overlevering ontstaan met de goden, nog voor het ontstaan van de mensheid, er waren dus nog geen herders. De herders die genoemd worden - in een document dat van later dateert dan de oudste Bijbelse manuscripten over de geboorte van Jezus - kunnen dus geen mensen van vlees- en bloed geweest zijn. Als dit deel van het Mithraische verhaal al in de oorspronkelijke, voorchristelijke manuscripten voorkwam, zou het verwezen hebben naar e.o.a. 'geestelijke' (andere goden), of figuratieve wezens.
4. Verder had hij geen 12 discipelen (de enige verwijzing daarnaar zou te maken moeten hebben met graveringen die verwijzen naar de 12 sterrenbeelden in de - ook toenmalige - astrologie; de discipelen van Jezus daarentegen lijken toch echt mensen van vlees en bloed te zijn, historische figuren, die later ook boeken schreven - een lastige taak voor sterrenstelsels).
5. Dat hij goden in de familie had verwijst puur naar mythologie (m.a.w., niet alleen was zijn vader een god, maar er was een heel pantheon aan goden om hem heen, ook hier een totaal ander beeld dan wat je in een Bijbels christendom aantreft).
6. De woorden over het drinken van bloed zijn niet van Mithras, maar van Zarathustra. Hoewel Zarathustra 2000 jaar v.C. geleefd zou hebben verschijnt deze zin over het drinken van bloed in een document dat dateert uit de middeleeuwen (lang NA J.C. dus).

Dionysos
1. Ookwel bekend als Bacchus was dit een griekse god die bekend was met wijn, feesten, etc. Ja, hij gebruikte zijn goddelijke macht om wijnranken te doen groeien en wijn te produceren. Het was zijn hobby. Van Jezus lezen we één verhaal waarin dit voorkomt. Hij was niet een 'god van de drank'.
2. Bacchus was een godmens. Net als velen in grieks/romeinse mythologie (Hercules/Heracles, of bijv. de helden in de boeken van de Ilias van Homerus). Maar hoewel de mythologie voor de grieken een dagelijkse realiteit was, hebben wij niet voor niets daar het woord 'mythe' vandaan. Het waren verhalen, legendes, religie. Geen historische gebeurtenissen.
3. Dyionisos zou zijn ter dood veroordeeld. Gekruisigd zelfs (ik maak je verhaal nog even sterker). Het bewijs hiervoor zou echter een amulet zijn, dat naar men toendertijd beweerde zou dateren uit de 2e eeuw vóór Christus, maar helaas in de tweede wereldoorlog is verloren gegaan. Het is dus nooit naar huidige maatstaven getoetst op authenticiteit en ouderdom.

Attis
Attis wordt niet aan boom genageld, hij castreert zichzelf terwijl hij onderaan een boom zit, omdat hij helemaal gek wordt bij het idee te moeten trouwen met Agdistis. Het bloed dat uit zijn wond stroomt, zou enkele bloemetjes hebben doen opspringen. Hier komt de verwijzing naar de Lente vandaan.
Attis staat niet op uit de dood, de enige verwijzing dat hij weer tot leven zou komen is in de vorm van een boom (dezelfde boom waaronder hij sterft, waar zijn ziel in zou zijn gaan schuilen). Hij sterft niet in een graf, maar wordt - als boom - naar de woonplaats van de Moeder Cybele gebracht. Ze woont in een grot. Attis wordt geassocieert met de jaarlijkse terugkeer van de lente, het bloeien van bloemetjes en het weer groen worden van de bomen.

Zo kan ik nog wel even doorgaan over Osiris, Horus en Buddha. Maar je kan het ook prima zelf allemaal nalezen in de links hieronder.

Kort gesteld: de vergelijkingen zijn ofwel vergezocht, ofwel onjuist, ofwel later ontstaan (en derhalve niet in lijn met de leer van Jezus en zijn eerste volgelingen zoals we die in het Nieuwe Testament en de vroegkerkelijke geschriften en manuscripten kunnen lezen).

Maar uiteindelijk is de grote vraag vooral: wat wil je hiermee bereiken? Jij en al die mensen vóór jou die deze vergelijkingen voor een groot gedeelte hebben verzonnen? Je hele verhaal wil de volgende suggestie wekken: dat het christendom en de verhalen uit het nieuwe testament niet meer zijn dan dat - verhalen. Echter, er is meer bewijs voor het feit dat Jezus Christus een historisch persoon, mens, was, die op aarde heeft geleefd zoals jij en ik, dan bijv. voor het bestaan van Julius Cesar. Of je dan ook alles gelooft wat Jezus zegt en wat zijn volgelingen vastleggen over zijn daden? Dat deden zelfs de mensen in zijn tijd niet. Zelfs niet zij die het met eigen ogen zagen. Daarvoor zijn wij mensen nu eenmaal soms gewoon te sceptisch en geloven we liever in onze eigen vooringenomen mening dan in zichtbaar bewijs. Maar de verhalen van Jezus afdoen als volstrekte fabeltjes of bijeengeraapte verzinselen? Dat valt in dezelfde categorie als het ontkennen van de 2e wereldoorlog.

Voor een wat meer onderbouwd verhaal, bronnen en de overige goden die ik niet heb genoemd, verwijs ik je graag naar de volgende links:

http://www.thedevineevidence.com/pagan_copycat.html

http://christopherbutler.wordpress.com/2006/10/07/jesus-is-not-a-mithras-redux/

http://strengholt.blogspot.com/2011/01/gnostiek-constantijn-zeitgeist-en.html

http://www.benbloem.nl/2006/05/da-vinci-code.html

http://www.about-jesus.org/paganism.htm

Ik ben verslaafd, jij toch ook?

2011-01-19T13:48:00.002+01:00

Eigenlijk zijn we allemaal een beetje verslaafd. Ik ben verslaafd aan koffie. Goede boeken. Goede films. Social media misschien wel.

Maar uiteindelijk zijn we allemaal voornamelijk 'verslaafd' aan onszelf. Ons eigen, aangeleerde, vastgeroeste gedrag. Als je de 30 bent gepasseerd tenminste. Dan hou je niet meer zo van verandering. Noem het karakter, identiteit of eigen aardigheid.

Hoe dan ook, we hebben er allemaal mee te maken en het is soms verdraaid lastig. Dus zoek ik een afkick kliniek. Ergens waar ik af en toe goed wordt geconfronteerd met mijzelf, mijn eigen zwaktes en sterkte. Ken uzelf, zeg maar. Iemand om mee te sparren. Een groepstherapie die mij scherp houdt. Een goed boek. En een separeer ruimte voor als ik me even wil afzonderen.

Interesse? Stuur dan je CV en motivatiebrief naar info@benbloem.nl. O, en bestel vast zelf ook een therapeut. Want ik ben een lastige.

Gelukkig nieuw jaar

2011-01-01T14:45:00.002+01:00

Dag allen,

een heel gelukkig nieuw jaar toegewenst. Een nieuw jaar, met vast wel weer heel veel nieuwe goede voornemens. Sterkte ermee. Ik hoop dat je het dit keer waarmaakt voor jezelf. Dat het nu eens wel goed gaat. Wie weet. Stop je nog eens met roken. Of ga je je leven eindelijk eens beteren. Voor mij, ik ga verhuizen. Zin in. Eigen huis. Wat een luxe! Ik ben heel benieuwd wat voor nieuwe dingen dat allemaal met zich mee gaat brengen. En sowieso. Wat zal 2011 nog meer brengen? Een hoop moois. Daar ga ik in ieder geval voor. Jij toch ook?

Een kopje koffie...

2010-12-10T20:15:00.002+01:00

Gewoon een kopje koffie. Het kan zoveel betekenen. Als het je eens niet wordt aangeboden, maar als je het vertrouwen wordt geschonken het zelf te mogen zetten voor jezelf en je hulpverlener. En dat die hulpverlener dan niet eerst kijkt of je je vingers wel wast, angstvallig zijn potje desinfecterende gel in de buurt houdt of eerst het randje van zijn kopje met een tissue afveegt. Het kan zo simpel zijn om een beetje menswaardigheid weer terug te krijgen. Mooi, voor weinig. Zo simpel. Lees anders Mattheus 8:2-3 nog eens. En let dan even op de chain of events.

Koud

2010-12-08T17:08:00.005+01:00

Het is koud buiten. Dankzij de zgn. winterregeling mag iedereen bij temperaturen onder -2 naar binnen. De toegang tot de nachtopvang wordt dan niemand meer ontzegd, ook de geschorsten niet. Menselijk beleid.

Toch zijn er mensen die - begrijpelijk of niet - ervoor 'kiezen' om buiten te slapen. Ik zeg bewust 'kiezen', met ''-es, omdat je toch zou denken dat niemand die bij zijn/haar volle verstand is er echt voor kiest om bij vrieskou en gevoelstemperaturen van soms ver onder het vriespunt buiten te blijven slapen. En als iemand echt niet bij zijn volle verstand is, kan hij/zij gedwongen worden. Toch blijken de middelen voor het laatste beperkt. Met name als iemand niet zijn verstand kwijt is, maar vanwege bedreigingen of andere redenen ervoor kiest om de andere slaapgasten in de enige nachtopvang die onze stad kent toch vooral te (blijven) ontwijken, is het lastig om iemand toch zo ver te krijgen niet buiten te blijven slapen. Gelukkig kun je dan uitwijken naar andere plaatsen, zolang de winterregeling geldt.

Ondertussen bieden we ook echte warmte. Een warme kop soep bijvoorbeeld. Een deken. Wat aandacht.

Warmte en licht. Hoop. Een venster van licht in de duistere dagen. Enkele weken terug leerde ik van een van onze vrijwilligers hoe het venster in de ark van Noach in het Hebreeuws Tsohar genoemd wordt. Een venster waarmee Noach met zijn familie zicht op de hemel kon houden als ze door het doodswater zouden gaan (het woord voor ark is teeva, dat woord kom je alleen nog tegen bij het mandje(=teeva) van Mozes als hij daarin het doodswater van de Nijl wordt ingestuurd). In Hebreeën 1:3 wordt Jezus de Zohar, de afstraling van de heerlijkheid Gods genoemd. Hij is ons venster naar de Hemelse Vader is en Hij is het die ons het hart van de Vader openbaart.

Ik hoop dat wij ook zo'n venster kunnen zijn, licht en warmte biedende in deze koude dagen. Wijzend op Het Licht, Het Venster, de Poort naar de Hemel, hoop op een betere toekomst.

Gaat dit jou nou ook aan hart, en kom je uit de buurt, laat het me weten. We kunnen alle hulp goed gebruiken.

Pauluskerk

2010-11-10T11:54:00.007+01:00

Tijdens mijn afstudeerstage bij De Hoop in Dordrecht had ik het voorrecht om nog even te snuffelen aan het werk van de Pauluskerk in Rotterdam, vlak voordat het toenmalige kerkgebouw werd gesloopt.
Inspirerend waren de rondleiding, de openheid en de bewogenheid van ds. Hans Visser (hij was nog niet met pensioen). De man is zeker niet onomstreden, maar wat daar in Rotterdam gebeurde was minstens de moeite van het bezoek waard.
Bijzonder vond ik het dat een kerk haar deuren opende en hulp verleende aan daklozen, verslaafden, uitgeproceerde azielzoekers, medisch onverzekerden en sexuele minderheden. Hier is een kerk die het zeker niet bij woorden alleen laat, maar de daad eraan toevoegd.
Nu, enkele jaren later, is het oude gebouw gesloopt en het nieuwe nog niet herrezen. Het is onduidelijk of de oorspronkelijke activiteiten in het nieuwe gebouw hervat zullen worden. Zoals je kunt vermoeden is met name de buurt daar nogal huiverig voor.
Toch gaat het werk hoe dan ook door. En dat vind ik mooi! Er is een nood-Pauluskerk, en andere gebouwen zijn opengesteld. Zodat de mensen niet letterlijk in de kou blijven staan. Alle geboden hulp is er nog steeds. Andere kerken en organisaties springen bij. En ondertussen wordt bij de daad ook het woord rondgebazuind. Een boodschap van hoop. Iets wat verder reikt dan deze aardkloot. En dan kijk ik naar de doelstellingen voor de toekomst, wat men allemaal doet en waar de middelen hiervoor vandaan komen en dan hoop ik dat wij in Apeldoorn ook zoiets mogen doen. Met onze sexuele minderheden, medisch onverzekerden, uitgeproceerde azielzoekers, verslaafden en daklozen. En ja, we hebben ze allemaal. Misschien in minder grote aantallen dan Rotterdam, maar ik kan bij iedere groep een naam bedenken. We zijn op het goede pad. Nu nog doorzetten...

(Foto FaceMePLS)

Verder dan woorden en goede bedoelingen alleen...

2010-11-08T11:10:00.000+01:00

Jezus sprak soms hele duidelijke taal tot zijn volgelingen en hen die aangaven hem te willen gaan volgen. Van een oproep tot een volmaakt, perfect leven, tot aan zeggen dat de mensen zijn eigen vlees moesten eten en zijn bloed moesten drinken. Jezus wist hoe hij mensen uit hun comfort zone kon krijgen. Hij sprak Simon Petrus enkele malen heel hard toe. Constant was hij bezig zijn discipelen uit te dagen de grenzen van geloof en overgave op te zoeken en te verleggen.

Jezus zei dat mensen hun kruis op moesten pakken en hem moesten volgen, een beeld dat in die tijd heel wat meer weerzin opgewekt zal hebben dan vandaag de dag. Toen iemand toestemming vroeg om eerst even zijn vader te begraven, zei Jezus dat de doden hun eigen doden wel konden begraven. Hij riep zijn volgelingen op alles achter zich te laten en ondergeschikt te stellen aan hun toewijding aan God. Er zijn geen excuses of redenen om te vluchten voor Gods oproep. Je doet mee, of je doet niet mee. Er is geen weg tussenin. Zij die dat proberen eten van twee walletjes en zijn uiteindelijk in beide kampen een onstabiele, onbruikbare factor.

Waarom legt Jezus de lat zo hoog? Ik denk dat hij dit deed omdat hij onze neiging tot weglopen voor verantwoordelijkheden kent. De waarheid is dat we doen wat we willen doen, niet wat weten dat we zouden moeten doen. Vaak hebben we alle tijd die we nodig hebben om te doen wat echt goed, waardevol en belangrijk is. Maar al te vaak zeggen we dat iets echt belangrijk is om het vervolgens te negeren. We houden onszelf voor de gek. En totdat we dat gaan beseffen, zullen we niet veranderen.

Ieder die zich Christen noemt zou de roep moeten horen om alles achter te laten en God te volgen met alles wat je hebt. Dit vergt van ons dat we verder gaan dan woorden en goede bedoelingen alleen. We moeten handelen in geloof en in Gods kracht.

Vrij vertaald van "Beyond Talk, Forget Excuses" (bron).

Jezus zijn of Jezus zien

2010-10-28T15:16:00.001+02:00

De hulpverlener ziet zichzelf vaak als hij die hulp biedt. Nogal logisch. Maar toch... ons Christen-zijn zou soms een iets andere, paradoxale houding teweeg kunnen brengen.

Eén van de lijfspreuken van ons werk is onttrokken aan een tekst uit Mattheus 25:

"Alles wat jullie gedaan hebben voor een van de onaanzienlijksten van mijn broeders of zusters, dat hebben jullie voor mij gedaan".
Hierin zijn wij niet een beeld van Jezus voor de ander, hen een helpende hand uitreikend, de discipel die Gods licht draagt. Maar we zien Jezus in de Ander. We dienen hen, alsof ze Hem waren, want "alles wat je doet, doe het alsof het voor de Heer was" (Kol. 3:23).

The dying, the cripple, the mental, the unwanted, the unloved they are Jesus in disguise - Mother Theresa

Het lijkt wel gekkenwerk

2010-10-25T18:35:00.001+02:00

Ik ben nu al bijna zo'n 2 maand bezig en op de vraag hoe het bevalt is de reactie nu al enkele weken "ze hadden beter een jurist aan kunnen nemen". Men had mij van tevoren gewaarschuwd. Dat het zwaar werk zou kunnen zijn. Wel, de eerste weken vielen wel mee, men wist mij nog niet echt te vinden. Maar gaandeweg wordt het steeds drukker. En het is inderdaad zwaar werk. Niet vanwege de doelgroep, die bevalt me voorlopig nog steeds prima. Maar waar ik me wel over verbaas is de grote wirwar aan instanties, opvangcentra, regel- en wetgeving, etc.
De één zegt dit, de ander weer wat anders, een derde spreekt één en twee weer tegen. Voor mij is dit lastig. Maar voor onze doelgroep is dit helemaal zwaar. Ze hebben namelijk vaak enorm veel sores aan hun hoofd, zijn regelmatig onder invloed van middelen en hebben niet allen de kennis of het intellectueel niveau van de gemiddelde afgestudeerde jurist. Tóch moeten zij hun weg zien te vinden en voor zichzelf opkomen. Omdat er vaak niemand anders is die dat doet. Omdat vele partijen in de wirwar hun eigen agenda hebben. Omdat verslaving echt ver-slaaft. En daarom is het inderdaad zwaar werk. Je zou er soms gek van worden.

Ik vind 'm mooi - Yahweh van U2

2010-10-10T08:31:00.000+02:00

Met hart en ziel...

2010-10-04T18:39:00.000+02:00

De eerste weken zitten erop. En langzaam bekruipt het mij dat dit toch misschien zwaarder werk is dan ik eerst dacht. Niet fysiek. Wel emotioneel. Er is zoveel nood, zoveel hartverscheurende situaties en levensverhalen. Zoveel levens van lieve mensen die kapot gaan aan de gevolgen van chemische rotzooi. En iedere avond stap ik op mijn fietsje en duik ik weer onder warme dekens, met een dak boven mijn hoofd.

Ik ben blij dat ik iets terug kan doen. Dat ik kan helpen. Aandacht schenken, steun, een arm over een schouder. Praktisch door een deken, een warme maaltijd. Mij in te zetten om juridische en bureaucratische muren te doorbreken. Een plek te vinden voor als er nergens een plek lijkt te zijn.

Er zijn twee vormen van hypocriet gedrag. Je kunt van alles doen, maar er niets van menen. De Farizeeërs kregen er om deze reden flink van langs. Hun daden straalden dan ook niet bepaald oprechtheid uit. Of je roept van alles, maar je doet er in de praktijk niets mee. Ook dan krijg je er van langs. En ook dit heeft te maken met of we wel of niet echt in ons hart zijn geraakt. Want de liefde voor de medemens komt niet voort uit religiositeit of hoe vaak je naar de kerk gaat. Het komt uit je hart.
En het hart leidt tot daden. Franciscus mag dan niet echt de auteur zijn van de quote: "Preach the Gospel, if necessary use words", de strekking van wat hij daadwerkelijk heeft gezegd: "Laten wij allen prediken door middel van onze daden" (link) is duidelijk. Net als Jacobus doet hij een oproep niet hypocriet te zijn, maar te laten zien dat we menen wat we zeggen.

Ik wil niet hypocriet zijn. Ik wil laten zien dat wij trouw zijn aan ons woord. Dat wij onze beloften houden. Dat men echt altijd bij ons terecht kan en dat we dan alles doen wat we kunnen. Want het had net zo goed jij en ik kunnen zijn.

Zo'n eerste week

2010-09-07T10:41:00.003+02:00

Het is alweer een maand geleden dat ik voor het laatst wat van me liet horen. Voor wie mij op Twitter of Facebook niet volgt: we zijn op vakantie geweest. Hier wat foto's daarvan. De auto hield het prima vol, heen en terug naar Argelès-sur-Mer, en ook de Twinny-load en de dakkoffer deden het prima. Wij en ons bezit gingen op reis. Het was een goede tijd. Rust. Zon, zee en strand. Wandelingen in de bergen. Af en toe uitdagend met het kleine meisje erbij, maar wel reuzegoed.

En dan kom je terug en kun je meteen weer aan de slag. Tussen de mensen die geen of weinig bezit hebben. Tussen zij die zonder Twinny of dakkoffer dagelijks al hun bezit met zich mee zeulen. Maar een vakantie zit er niet bij. Afijn. Een hele uitdaging om zo mijn draai te vinden. Ondertussen heb ik al aardig wat cliënten beter leren kennen. Gesproken met collega's, vrijwilligers en verantwoordelijke politici en ambtenaren. De sociale kaart updaten. Inlezen. Leuke dingen en minder leuke. Hard werken om van de wereld een betere verblijfplaats te maken. Voor mensen. Kansen creëeren. Anders kijken. Zien. Door de ogen van de Schepper.

Als je het leuk vind om hier eens wat meer over te horen, laat het me weten.

Nieuwe baan!

2010-08-01T21:32:00.008+02:00

De kogel is door de kerk. Per 1 september ga ik aan de slag. De functie? Officieel heet het "Straathoekmedewerker". Je kan het vertrouwenspersoon noemen, straatdominee, coach, begeleider, maatschappelijk werker. Hoe ik mezelf ga noemen weet ik nog niet. Wat ik ga doen krijg ik steeds meer beeld bij. Ik heb er zin in! In mijn mooie plaatsje Apeldoorn is plek voor iemand die de buitenslapers gaat opzoeken. Je weet wel, de jongens (en meiden) die onder twee dekens en een zeiltje liggen, weer of geen weer. Maar ook iemand die gaat zorgen voor meer coördinatie tussen de bestaande hulpverleningsinstanties en het geweldige (inter)kerkelijk werk dat al jaren door vrijwilligers wordt gedaan wat meer body gaat geven. En dan is er natuurlijk Richard. Die het al jaren doet, maar in tijdnood komt omdat er nog zoveel meer moet gebeuren. De Gemeente Apeldoorn verleent de subsidie, omdat ze de waarde van dit werk inzien. En wij gaan het waarmaken, 'Yes we can!'.

Maar het is ook een uitdaging. Het contract is in eerste instantie maar voor een half jaar en in dat half jaar moet blijken of dit gaat werken of niet. Of er echt meerwaarde is. Er moet dus flink gewerkt gaan worden en resultaten worden geboekt. Daarnaast zijn inkomen uit een subsidie altijd onzeker. We zullen dan ook op zoek gaan naar particulieren en bedrijven die zich willen verbinden aan dit maatschappelijk belang. Als je dit leest mag je daarom bidden voor dit geweldige werk. En dat ik er helemaal mijn draai in vind. Er moet veel gebeuren. En we kunnen alle hulp hierbij gebruiken.

Wordt vervolgd.

De rechten van het kind of de plichten van ouders

2010-07-04T21:55:00.005+02:00

Tja. Ik ben papa. Dus moet ik over nieuwe dingen nadenken. Zo ook over de rechten van mijn dochter op vrijheid, plezier, ruimte voor eigen ontwikkeling. Zo hebben wij in het land naast rechten voor de mens in zijn algemeen ook de Rechten van het Kind. Een kostbaar goed. Kinderen zijn kwetsbaar en dienen beschermd te worden. Vooral als ons rechtssysteem daar falikant in tekort schiet.

Maar toch vraag ik me dan ook weer af of we niet af en toe hierin doorslaan. Kinderen mogen dit niet, dat niet, want dat is gevaarlijk. Niet op straat spelen, niet in de zandbak, niet met je vriendje(s) naar huis, niet de vreemde poes aaien, niet opeten! Niet doen, niet doen, niet doen! Dat is bah. Dat is eng.

En dan kijken we raar op als we verknipte kinderen krijgen. Angsthazen. Of kinderen met nul comma nul weerstand. Omdat ze niks mogen. En als ze niks durven, worden ze niet gestimuleerd om het toch maar te proberen. Nee, het kind mag zélf ontdekken. En daarmee schuiven we verantwoordelijkheid af. Om later in de tienerjaren het dubbel en dwars op ons eigen bordje terug te krijgen.

Nee, ik zie een verantwoordelijkheid om mijn dochter op te voeden. Ik schreef hier al eerder over. Over hoe Eva soms kan krijsen om aandacht en dan soms - hoe jong ze ook is - op de gang gaat. Werkt geweldig.

Kritiek krijg je dan ook meteen. Prima. Kan ik hebben. Soms leer ik er zelfs wat van. En stel dat ik nou te ver zou gaan, dan is het een goede zaak dat er een overheid is die ingrijpt.

Maar wat me dan steekt is dat er met twee maten wordt gemeten. In een democratie is het altijd de meerderheid die de waarheid spreekt. Zo zijn wij bijvoorbeeld o zo tolerant. Behalve tegen mensen die intolerant zijn.

Maar we zijn ook met ons allen van mening dat we in moeten grijpen. Bijvoorbeeld als er een corrigerende tik wordt gegeven. Want dat mag toch echt niet (vindt de meerderheid). En dus grijpen we in. Ook als er eigenlijk niets aan de hand is. De media maakt er een mooi circus van. Er wordt weer lekker gebashed. Maar sorry zeggen, ho maar (zie hier).

Maar dan nu nog zoiets: terwijl een religieus beladen ingreep als het besnijden van jongetjes aantoonbaar leidt tot minder gevallen van urineweginfecties en baarmoederhalskanker bij vrouwen, zien 'wij' het als een barbaarse ingreep die ingaat tegen de vrije wil van kleine kinderen. Dat de ingreep tegenwoordig onder medisch toezicht prima uitvoerbaar en vrijwel risicoloos is laten we even achterwege. We bestempelen het liever als 'onnodige verminking'. De massamedia springen er lekker op in. Want, verbieden, die handel! Dat baarmoederhalskanker m.n. ontstaat door slechte hygiëne bij de mannelijke voorhuid en de prevalentie ervan dus drastisch minder is in landen waar jongetjes worden besneden vergeten we gemakshalve ook maar even.

Nee, wij gaan lekker door met peperduur inenten. Want besnijden hoort slechts bij achterlijkheid, niet bij onze o zo geweldige westerse moderniteit. Daarom wordt ook al gesuggereerd dat Geert Wilders maar meteen alle mannen zonder voorhuid een voorhuidtaks oplegt. Want laten we het vooral niet beperken tot de kopvod. En dat wij niet alleen tienermeisjes inenten, maar ook allemaal kleine jongetjes en meisjes - die dus ook niets in te brengen hebben - ook dat laten we maar even achterwege. Want onze maat is beter dan de uwe. De man met de witte jas zegt het.

Dus mogen wij wél onze verantwoordelijkheid nemen als kleine jongetjes en meisjes ingeënt dienen te worden, mogelijk voor niks en zijn groepen die niet inenten achterlijk en barbaars. Maar als ze ook nog gaan besnijden. Nee, dan moeten ze worden opgepakt. Maar gaat het om een kindje van minder dan 24 weken dan mogen we daar gewoon in snijden. Geen probleem.

Foto's The Noise of The Living

2010-06-17T19:54:00.006+02:00

Op vrijdag 11 en zaterdag 12 juni organiseerde The Living samen met Stichting Present en een groep Amerikanen uit Pennsylvania de volgende projecten waarbij sportactiviteiten en projecten van algemeen sociaal belang aan de orde kwamen. Er werd o.a. een voetbalmiddag met bewoners van COA georganiseerd, wat heel gezellig was.

Elders werden twee slaapkamers en een kelder opgeruimd en schoongemaakt en de tuin van onkruid ontdaan bij een gezin zonder netwerk met een krappe beurs. Zij zagen geen gat meer in de chaos en waren erg dankbaar voor de hulp. Het was prachtig weer dus de groep nam ook nog een hogedruk spuit er hand om de tegels in de tuin schoon te spuiten.Zowel op vrijdag 11 juni als op zaterdag 12 juni heeft een groep van 2 Amerikanen en 3 Nederlanders diverse klussen gedaan in het huis van een alleenstaande dame. Ze hebben haar geholpen met het behangen en schilderen van de kamers boven. Ook zijn de keukenkastjes opgehangen. Ze was de groep erg dankbaar!

Hoop (The Butterfly Circus)

2010-06-16T20:33:00.002+02:00

Via medeblogger Peter Tuin kwam ik op het volgende filmpje. Indrukwekkend. Met Nick Vujicic in de hoofdrol. Over hoop en geloof. Over de overtuigingen die je van jezelf hebt en die anderen je aanpraten. Zeker de 20 min. waard!

The Living opnieuw in Gigant (persbericht 2)

2010-06-09T21:46:00.003+02:00

Eind 2004 begon jongerenkerk The Living met maandelijkse meetings in Gigant. Dit was een enorm succes en duizenden jongeren hebben in die tijd de diensten bezocht. Omdat veel jongeren The Living als hun eigen gemeente begonnen te zien is het in 2008 zelfstandige kerk geworden. De kerk heeft wekelijkse bijeenkomsten in Wijkcentrum Het Bolwerk en een groeiend netwerk van kleine groepen, die door de week bij elkaar komen in huizen. Zondag 13 juni a.s. is The Living opnieuw in Gigant met een spetterende bijeenkomst.
Tijdens deze bijeenkomst is het thema 'a brand new day'. Het wordt een gevarieerd programma met de speciale band “TAD”, geleid door o.a. Chad Miller uit de USA. Er is een opmerkelijke boodschap door Jaroah Haumahu. Jaroah is een spreker die jonge mensen weet te motiveren om een leven met God te leiden. Multimedia en videoclips worden verzorgd door het team van The Living. Voor de bezoekers is er bovendien de mogelijkheid om verder te praten in het café.
The Living is geen kerk met traditie, liturgie en een dominee, maar een kerk voor nu, een groep jonge mensen die je helpen God te ontmoeten. Een God die mensen een doel in hun leven wil geven. Een God van liefde en een nieuw begin. Iedereen tussen de 16 en 25 jaar is welkom.

Activiteit: The Living
Waar: Pop podium Gigant, Nieuwstraat 377, Apeldoorn
Wanneer: Zondag 13 juni 2010, 19.00 - 21.00 uur

Opnieuw The Noise in Apeldoorn (persbericht)

2010-06-08T10:05:00.002+02:00

The Living laat weer van zich horen.

Na een eerder succes in 2004 organiseert The Living in de week van 7 t/m 12 juni 2010 opnieuw 'The Noise', een project waarbij christelijke jongeren een positief geluid willen laten horen. De maatschappij kan een goed geluid wel gebruiken en dus gaan wederom de handen uit de mouwen voor het opknappen van vervallen woningen en openbare ruimtes, het bezoeken van sociale projecten en het organiseren van open sportactiviteiten.

In samenwerking met Stichting Present worden diverse sociale projecten bezocht. Het team van The Living krijgt hierbij hulp van een groep vrijwilligers uit de Verenigde Staten. Naast de sociale projecten zullen er ook verschillende activiteiten plaatsvinden in de binnenstad.
Ook zal The Living als afsluiting opnieuw een grote celebration houden in Gigant. The Living is al sinds maart 2008 een zelfstandig kerkgenootschap maar is bekend geworden door de maandelijkse jongerendiensten die op het PopPodium werden gehouden. Daarom zal The Living dit podium zondag 12 juni opnieuw betreden, vanaf 19:00 uur.

Meer details hierover volgen in een later persbericht.

Datum: van 7 tot 12 juni 2010

Activiteit: The Noise of The Living, Apeldoorn

Meer info: www.theliving.nl

Twittermania (3)

2010-05-30T13:09:00.015+02:00

Social Media zijn hot. Facebook groeit nog steeds met duizenden en duizenden nieuwe leden per dag (met een hoogtepunt begin vorig jaar, met tussen de 600.000 en 700.000 nieuwe leden per dag) en ook Twitter blijft nog steeds erg populair. Je kan er zelfs prijzen mee winnen.

Wat precies het nut hiervan is is voor velen nog een raadsel en voor sommigen zelfs op zijn minst twijfelachtig, maar dat er massaal van 'ouderwets' MSN-en, homepages en weblogs wordt overgestapt op meer interactieve sociale media (vergeet niet ons oer-Hollandse Hyves) valt niet meer te ontkennen. En dat hier gevaren aan zijn verbonden, bijvoorbeeld voor je verzekering, je (politieke) carrière, privéleven of sollicitaties is al lang geen geheim meer.

Het is al lang bekend dat het inruilen van 'echt contact' voor cybercontact zowel positieve als negatieve effecten kan hebben. Je hebt geen of minder tijd voor goed gesprek op een terras, maar veel mensen durven online eerlijker te zijn dan face-to-face.

Maar toch, ook op Twitter en Facebook is het af en toe nodig om eerst te verifiëren of je wel met 'de echte' te maken hebt, of dat er een team vrijwilligers of staffers de tweets schrijft. Vervolgens is het zaak regelmatig de boel op te schonen door een rondje onvrijwillig 'ontvrienden'. Facebook is inmiddels voor de grote storm aan kritiek t.a.v. het slechte privacy-beleid gezwicht.

Gelukkig is er naast serieuze discussie en waakzaamheid ook ruimte voor een beetje relativeren, humor en zelfkritiek. Enkele voorbeelden kwamen al langs in mijn posts Twittermania (1) en (2) Hierbij dus deel 3, met nieuwe grapjes, cartoons en filmpjes over Twitter en Facebook.

Zo laat cartoon-blog XKCD zien dat Tweets sneller zijn dan de schokgolven van een aardbeving, maar dat het gemiddelde gedrag van een Twitteraar ervoor zorgt dat ze alsnog omkomen (klik op plaatje voor een vergroting):

En de jongens van Mock the Week met hun heerlijk flauwe Britse Humor nemen Facebook nog even op de korrel:

(met dank aan GG voor dit laatste filmpje)

UPDATE 1: ook Nederlandse politici zorgen voor hilarische taferelen op Twitter (link)

UPDATE 2: hier nog even het zoveelste filmpje over Facebook, maar dit keer van NL makelij, erg eerlijk en kritisch. Schijnt dat zelfmoord in het nieuws aanstekelijk werkt... zou het ook gelden voor digital suicide? (link)

Ontwikkeling van een liedje

2010-05-07T18:41:00.006+02:00

Afgelopen bevrijdingsdag heb ik nog even een paar dagdeeltjes SoulSurvivor Festival 2010 meegepikt. Met 's middags een dubbel blok over liedjes schrijven met SoulWorship en Worship Journey. Het was inspirerend en leuk. Zette me aan het denken. Wie weet schrijf ik ook nog eens een liedje. Of laten die jongens het gewoon makkelijk lijken?

Gisteravond na een vergadering met de hele band kwam ik thuis voor een uurtje Elvis op het belgische CANVAS, over het eerste, naamloze album van Elvis Presley uit 1956. Muzikanten die meespeelden, vertellen over hoe de verschillende tracks tot stand kwamen. Hoe de techniek toen was. Alles werd 'live' opgenomen, in één keer, ook in de studio. Alles stond op één track en je kon hooguit knippen en plakken, letterlijk met schaar en plakband. Mixen zat er niet in. Verder over de ervaringen van een rizing star. De opmars van Rock'n Roll en Rhythm&Blues (ookwel bekend als R&B). Sam Philips, oprichter van Sun Records, praat over zijn ervaringen met Elvis. Veel zeldzame filmpjes, analyses van de nummers en beelden uit het archief. Ook met commentaar van rocklegenden B.B. King en Keith Richards.

Ook dat was inspirerend. Wat een god, Elvis, passend in een rijtje mensen die moderne muziek hebben vormgegegeven. Mensen als Sinatra, de onlangs overleden Michael Jackson - King of Pop, daar waar Elvis de King of Rock'n Roll is - of The Beatles. Of zoals John Lennon het zei: "Before Elvis, there was nothing".

Maar goed, om even het bruggetje te maken: het is vooral leuk stil te staan bij het ontstaan en de ontwikkeling van een nummer. Zo bevonden zich op dat eerste album van Elvis ook een paar covers. Maar The King gaf daar een heel eigen draai aan. Om het daarna nog verder te ontwikkelen. Zo ging hij aan de haal met "Blue Suede Shoes" van Carl Perkins.

See for yourself. Eerst het origineel van Carl Perkins:

Een eerste versie van Elvis:

Elvis, Milton Berle Show, April 3rd 1956:

En een tweede versie, waarin Elvis zich verder ontwikkelt tot entertainer en showman.
Elvis, Live TV Show:

Zo. Daar kan een aanbiddingsleider nog wat van leren. Laat het de christenen van 50 jaar geleden maar niet horen. Met z'n wiegende heupen en schuddende benen.

Mooi!

Nieuwe App voor iPhone: de iZwanger

2010-04-12T20:11:00.013+02:00

Na de nieuwe Senseo-Latte komt ook Apple nu met een nieuw product dat speciaal gericht is op aanstaande moeders. Want hoewel met de nieuwe OS 4.0 een grote sprong voorwaarts is gemaakt, was de jonge moeder toch altijd nog een vergeten publiek. Maar nu niet meer. Vanaf vandaag is namelijk in de App-store de iZwanger te downloaden, in zeer korte tijd (het gerucht gaat dat het concept voor deze App nog maar zo'n 11 dagen geleden voor het eerst werd bedacht) ontwikkeld in samenwerking met een grote fabrikant van zwangerschapstesten.

De nieuwe toepasssing is heel simpel te gebruiken: je kunt de iPhone enkele seconden in een straal urine houden of even in een plaspotje dopen, totdat de sensoren de HCG waarden hebben geregistreerd. Het resultaat is vervolgens van het scherm af te lezen.

Ps: Dit is geenszins een verkapte aankondiging van een gezinsuitbreiding of zoiets.
Pps: Uiteraard komt binnenkort ook de iEcho, een toepassing waarmee je, door de iPhone over de zwangere buik te houden, de eerste opnames van het ongeboren kind kunt maken.

Een wat groter verhaal...

2010-04-02T18:00:00.000+02:00

Zo tijd voor een bloggie. Voor iedereen die de microblogs op Facebook of Twitter niet volgt. Voor iedereen die de berichten (en discussies) heeft gemist over zelfgemaakte pizza's, de creaties van mijn vrouw, onze nieuwe auto, de avonturen van Eva en onze eerste opvoedingskunsten als ouders. Overigens is het weer zo ver - na 2 maanden beeldig gedrag krijgt onze dochter weer kuren. Dus: opvoeden weer.

Grappig detail: op Facebook leidde dit tot grote commotie. Maar één van de mensen die ik het meest respecteer op het gebied van opvoeding deed niet meer dan een 'thumbs up'. En de professionals die ik ondertussen heb gesproken (van kinderdagverblijf en hulpverleningsconglomeraat) stonden er niet van te kijken. Sterker nog, ze vulden mijn relaas aan met hun eigen ervaringen.

O ja, dit is ook een beetje voor mij. Omdat ik in die microbloggies niet altijd al mijn frustratie kwijt kan en ik soms toch wat meer wil melden. Over dat ik oud word bijvoorbeeld. Bijna dertig alweer. Maar voel me twintig. Heb dus - kennelijk - niet echt veel geleerd in tien jaar tijd.

Ik voel me ook oud omdat ik het over mijn kind heb en omdat mijn ouders opeens opa en oma zijn. Maar goed. Als ik dan toch oud ben en tot een nieuwe generatie behoor, ga ik maar daarover schrijven.

Over het gevoel dat je hebt als je je kind achterlaat bij zeer gequalificeerde, lieve mensen, die toch vreemden blijven. Voor mij een beetje, voor mijn dochtertje zeker. Mooi zo'n bedrijf. Ze zorgen en ontzorgen. Maar toch steekt het mij. Het is en blijft een bedrijf. Er wordt winst gemaakt. Geld lijkt de drijfveer. Ik breng haar weg zodat ik kan werken. Zij worden op een hoopje gegooid omdat dat economisch gezien efficienter is. Het is een machine. Een geldautomaat. Een kraan met muntthee.

We staan onze kinderen af omdat we allemaal een dubbel inkomen nodig hebben om rond te kunnen komen. En soms nog niet eens. Onlangs las ik het verhaal van een moeder die uitrekende dat de extra winst die zij behaalde door te werken net zo hard weer opging aan de kosten van kinderdagverblijf, naschoolse opvang en babysitters. Te gek voor woorden. En onze kids? Is het goed voor de sociale en intellectuele ontwikkeling? In sommige gevallen wel, vermoed ik. Of worden ze er verknipt van, krijgen ze verlatingsangst en gebeuren er soms dingen bij instanties waar je je kinderen aan toevertrouwd die het daglicht niet kunnen verdragen? In sommige gevallen wel, vermoed ik.

Dus wat doen we? Zelf hunker ik naar vroeger. Toen alles beter was. Toen we nog werkten met aarde in plaats van met kompjoeters. Toen we nog werkten in plaats van op bureaustoelen zaten. Toen er nog zonlicht was in plaats van kunstlicht. Toen leven bestond uit veehouderij, graan verbouwen en brood bakken. Toen export nog uit producten bestond en niet uit kennis. Toen we leefden van de aarde in plaats van de aarde op te branden. Maar ja, dat was vroeger. Nu is nu, en wat doen we eraan? Zelf wil ik een vader zijn die werkt om te leven, niet leeft om te werken. Mijn kind is geen hebbeding, geen chihuahua. Ik wil er voor haar zijn, niet voor haar kadeautjes. En ik wil zeker niet ook nog eens met een mummiepak thuiskomen.

Nee. Ik ben er voor haar, zij niet voor mij. Maar voorlopig ben ik nog wel heel eventjes de baas.

Weer een torentje minder...

2010-02-08T21:20:00.010+01:00

Zo! Hoog tijd voor een post. En dan eentje waarin een torentje valt, een heilig huisje omvergeschopt wordt, een bolwerk geslecht. Een knuppel in het hoenderhok. Even flink tegen theologische ideetjes aan trappen.

Een tijdje terug vertelde ik al hoe ik niet geloof dat God weermannetje speelt en verwees ik tevens naar medeblogger Peter Tuin die niet meer in God gelooft. Dit wordt ook zoiets. Hoop ik.

Tijd voor wat zeer theologisch en filosofisch geneuzel. Over God en Bijbel. Over de God die alles weet. Of toch niet? Wist Hij bijvoorbeeld al dat ik dit zou gaan schrijven? En kan Hij gedachten lezen? Tijd voor zo'n leuke zware, zo één waar je je hersens bij hoort kraken.

Bij voorbaat sorry.

Het boek dat Hij zelf schreef (dat torentje laten we nog even overeind) zou de bron moeten zijn. Het is nogal een pil, maar goed, er staat dan ook veel in. Soms ogenschijnlijke of overduidelijke (?) tegenstrijdigheden, maar vaak verduidelijkingen. Over hoe de wereld in elkaar zit. Over hoe God in elkaar zit. Over de toekomst. En over hoe wij in elkaar steken. Hij heeft ons immers gemaakt. Hij ziet al sinds het begin der tijd op ons neer. Hij kent onze soort. Door en door.

En wij proberen al sinds die tijd Hem te kennen. Het zit in onze aard. We zijn Aagjes. We zitten er trouwens ook altijd naast, maar dat geeft niet. De vraag is immers vaak belangrijker dan het antwoord, zo leert ons ook de Joodse traditie. Wij zoeken Hem, want daar draait het om. En wie zoekt zal ook vinden.

Dus lezen we in het boek dat Hij ons hart kent. Dat Hij ons zitten en ons staan kent. Dat Hij overal tegelijk is. Dat Hij plannen met ons heeft. Dat Hij onze gedachten kent. Dat Hij alles kan, behalve. Dat Hij groot is. Dat Hij alles weet. Maar...

Afijn. Tromgeroffel en introducties voldoende. Klaar? Komt het: God weet niet welke keuzes ik morgen ga maken! Althans, niet alle.

In het boek kom ik namelijk tegen dat God verrast en teleurgesteld is. Bijvoorbeeld in de keuzes van mensen, leiders, of in de keuzes van een heel volk. Een prettig idee overigens, want anders kom ik in de knoei met dingen als vrije keus, voorbestemming, uitverkiezing en andere theologische onzin. Want als God weet wat ik morgen ga doen, dan kan Hij daar vandaag op ingrijpen en is Hij mogelijk medeplichtig (?) wanneer ik toch de mist in ga. Als je van tevoren weet dat die aartsengel voor zichzelf gaat beginnen en een oorlogje start, dan voorkom je dat toch? Als je weet dat die twee toch van die Apple gaan eten, dan zet je die boom daar toch niet neer?

Nee, God staat regelmatig raar te kijken van de keuzes die wij maken. En soms is Hij echt verbaasd. Althans, dat kom ik tegen in het boek. Dan heb je 3 opties:

1. God liegt. Of zoiets. Hij is niet echt verrast of teleurgesteld. Misschien is het beeldspraak.
2. Hij houdt zichzelf voor de gek. Eigenlijk wist Hij al wat de mensen zouden kiezen, maar toch is Hij oprecht teleurgesteld of juist positief verrast, omdat Hij toch had verwacht of gehoopt dat je iets anders zou doen.
3. Hij is echt verrast of echt teleurgesteld. Als Hij het al kón weten (?), heeft Hij er dus bewust voor gekozen het niet te weten. Toen Hij de Tijd schiep, onderwierp Hij ook zichzelf daaraan.

De eerste twee opties vind ik larie. Nummer drie is theologisch niet echt gangbaar, maar wat mij betreft de meest logische. God koos om ons vrije wil te geven. Echte vrije wil. Dat betekent dat Hij niet stiekem in onze toekomst kijkt. Doet Hij dat wel, dan kunnen we Hem weer gaan verwijten dat Hij had moeten ingrijpen om te voorkomen dat we fouten zouden maken. En daar doet Hij weer niet aan mee...

Of zit ik er nou wéér naast?

UPDATE: iets wat ik vergat te melden is dat we bij God naast teleurstelling en verrassing nog iets merkwaardigs meemaken: hij kan van gedachte veranderen. Hoewel de Bijbel zegt dat Gods plannen vast staan, zien we ook dat Hij zich laat verbidden, o.a. door Mozes en Abraham. Ook in het verhaal van Jona zien we hoe God uitspreekt dat Hij het volk zal vernietigen, maar vervolgens toch zijn plannen wijzigt. Was Jona een vals profeet? Loog God over zijn plannen? Wist Hij van te voren wat er zou gebeuren en was Hij het stiekem niet echt van plan? Of kan het zijn dat Hij positief verrast werd door de reactie van mensen en zijn plannen wijzigde?

Stel mijn vertrouwen...

2010-01-20T21:58:00.008+01:00

Of de Mexicaanse griep nu al het grootste medische schandaal van de 21ste eeuw, een militair complot of een experiment voor nanochips was, met de griep zelf bleek het ons land in ieder geval wel mee te vallen.
Goed of niet, het vertrouwen in onze gezondheidszorg en onze regering ligt zeer hoog. Toch zijn we voorzichtig. Uiterst voorzichtig. Vooral met onze kinderen.

Zo ging ik onlangs naar een intakegesprek voor het kinderdagverblijf waar wij onze kostbare dochter aan willen toevertrouwen. En wat schetst mijn verbazing: het lood in mijn schoenen (viel wel mee) trok weg en het was zelfs gewoon leuk. Om de hoek, leuke mensen, no-nonsense filosofie. Oftewel: ik zeg 'Doen'!

Maar toch... hoe lang nog voordat ook deze luchtbel barst en wij erachter komen dat we te goedgelovig zijn geweest? Ooit komt er een dag dat het allemaal voorbij is. Dan kijken we terug. Allemaal spijt van de dingen die we niet terug kunnen draaien. Spijt dat we misschien niet voorzichtig genoeg zijn geweest. Of juist spijt dat we te wantrouwig waren. Maar vooruitkijken kunnen we niet. En ja, met de kennis van nu, zouden we toen andere beslissingen hebben genomen. Maar dat is het nou juist. Die kennis hebben we nog niet. En dus hebben we spijt. Spijt dat we niet genoeg hebben genoten van de mooie dingen. Of misschien spijt omdat het allemaal voorbij is. Want tijd gaat door en is niet te stoppen.

En dan? Aan het einde van de tijd, dan komen we uit. Bij Hem. Bij Eeuwig. Hij is mijn vertrouwen. Of mijn keuzes gisteren, vandaag of morgen nu verstandig zijn of niet. Hij is mijn escape, mijn backup, mijn vangnet. Bij hem kom ik terug. Bij hem ben ik. Thuis.

Op straat zie ik ellende en schrijnende gevallen. De TV toont mij nog meer. Toch blijft Hij dezelfde. Ik begrijp het niet. Hoeft ook niet. Hij blijft. Zonder nepheid, zonder hypocrisie. Gewoon open, eerlijk. Ik laat het los.

Nieuw jaar, nieuwe kansen...

2010-01-06T21:36:00.015+01:00

Jij nog goede voornemens voor het nieuwe jaar? Dan heb ik hier nog wat huis-tuin-en-keuken psychologie voor je.

Uit onderzoek blijkt namelijk dat goede voornemens helpen, mits doordacht. Maar hoewel het gezegde leert dat een goede voorbereiding het halve werk is, gaat het hier toch vooral om je hersenen gebruiken tijdens je poging te veranderen, niet zozeer van tevoren (Journal of Clinical Psychology).
Zo blijkt bijvoorbeeld bij stoppen met roken (nog steeds nr. 1 op de nieuwjaarsvoornemens) dat spontane besluiten beter werken dan uitstellen met 'dan-en-dan ga ik stoppen, hoor, écht!'.

Kortom: bedenk spontaan wat je wilt gaan veranderen, stel niet uit maar begin meteen en gebruik vervolgens je grijze cellen! Laat je niet van de wijs brengen, bedenk een plan en zorg dat je problemen voor bent. Komen ze tóch, bedenk dan meteen hoe er het beste mee om te gaan en hoe het voor de toekomst te voorkomen.

In de woorden van psycholoog en filosoof William James: To Change One's Life, Start Immediately, Do It Flamboyantly, No Exceptions.

Zo. Dat zou toch moeten werken, toch? Of niet?

Eens kijken wat ik volgend jaar weer aan goede voornemens heb...

Merry Christmas and a Happy New Year

2009-12-23T11:13:00.004+01:00

(klik 1 keer op het plaatje voor grotere versie, of 2 keer voor nog groter)

What if...

2009-12-14T16:14:00.010+01:00

Ik ben niet zo van de conspiracytheories en eindtijd-dinges. Hoewel ik Left Behind wel leuk vond, was het toch een behoorlijk uitgemolken concept en ook als tiener moest ik niks hebben van de theorieën van onheilsprofeten als Zoeklicht, Middernachtsroep (met ene Wim M. aan het hoofd, dacht ik) en Hal Lindsey die de generaties boven mij lazen en prezen. Laatstgenoemde deed by-the-way zelfs uitgebreide voorspellingen waarin hij tot meerdere malen stelde dat Jezus in de jaren '80 terug zou komen. Ook voorspelde hij dat de (toen nog) uit tien landen bestaande Europese Unie het tienkoppige Beest uit het bijbelboek Openbaringen moest zijn en dit het nieuwe Romeinse Rijk zou vormen. Toen dit allemaal niet door leek te gaan bood hij niet zijn excuses aan, maar ging gewoon vrolijk verder met nieuwe voorspellingen, dit keer iets gewijzigd uiteraard...

Afijn... ik vond het dus allemaal maar onzin en bangmakerij. Niemand weet immers de dag of het uur, Hij zal komen als een dief in de nacht, etc.

Conclusie: leef iedere dag alsof het je laatste kan zijn.

Maar toch. Ik ben geschrokken. Ik ben geschrokken van het gemak waarmee wereldwijde paniek gezaaid kan worden. Geschrokken van het tempo waarop iedereen zich maar wat in laat spuiten. Tegen een griepje. Het vertrouwen dat wij in onze regering hebben kent kennelijk haar hoogtepunt. Zonder enig protest accepteren wij dat Nederland - onder het mom van 'koploper in Europa' willen zijn - biometrische gegevens in onze reisdocumenten voert. Dat terwijl er nogal wat bezwaren tegen zijn. Maar die worden afgewimpelt als zijnde 'roependen in de woestijn', door wantrouwige complottheoretici. Ook het argument 'we kunnen er toch niks tegen doen' en 'als het goed wordt gebruikt dan is het alleen maar beter' heb ik regelmatig gehoord.

Maar wat als het niet zo is? Wat als onze gegevens in verkeerde handen vallen? Jarenlang is er reeds gesteggeld over het Electronische Patiënten Dossier (EPD). De opslag van privacygevoelige informatie, en de controle op de toegang daartoe, zou niet veilig genoeg zijn. Toch zijn onze gelaatscans, irisscans, vingerafdrukken en DNA-profielen wél veilig? Wat als er een regering opstaat, met een demagoog aan de leiding, die onder het mom van veiligheid bepaalde onveilige kringen wil 'saneren'? Het is eerder gebeurd. In 1933, in Duitsland. Maar nu staan we gewoon toe dat onze regering verregaande gegevens over ons krijgt.

Wat dit met onze griepsterie te maken heeft? Nogmaals, ik ben niet van de complottheorieën en eindtijdvoorspellingen. Maar toch. Wat als ons gegevens wordt afgenomen, massaal, wereldwijd. Door middel van een naaldje, onder het mom van een pandemie. Of sterker nog, wat als ons iets wordt geïnjecteerd? Iets dat geheel veilig lijkt te zijn, maar zich in ons lichaam nestelt. Om ons doen en laten te registreren bijvoorbeeld, waar we zijn, welke winkels we bezoeken, met welke personen wij in één ruimte zitten... allemaal niet zo moelijk, met de huidige nanotechnologie. Zeer reëel, zeer goed haalbaar, misschien wel met een échte pandemie en écht vaccin als dekmantel.

What if...

UPDATE: de gedachte hierboven kwam plotseling in mij op. Wat ik niet wist, is dat dit reeds door anderen is geopperd en zelfs twintig jaar geleden al voorspeld is.

Wat als het even niet uitkomt...

2009-12-02T09:08:00.001+01:00

De discussie rondom abortus hoef ik niet meer aan te wakkeren. Maar onlangs kwam ik toch een bijzonder bericht tegen. De moeder van vondeling Lilly, die in haar wanhoop het beste deed wat haar moederhart kon bedenken - haar kind bij een ziekenhuis achterlaten, netjes met briefje waarop de naam van haar baby stond - is aangehouden.

Hoewel jurisprudentie toch zou moeten zorgen dat moeder niet strafrechtelijk wordt vervolgd, heeft de gemeente Utrecht het nodig gevonden om een rechercheteam op deze zaak te zetten, buurtonderzoek te verrichten en hier zelfs aandacht aan te besteden bij Opsporing Verzocht.

Waarom? Omdat wij burgers het zo zielig vinden voor het kleine kindje? Of omdat er binnenkort weer gemeenteraadsverkiezingen zijn?

Ik weet het niet. Maar ik vind het een zeer kwalijke zaak. Zowel Duitsland als België kennen reeds de 'Babyklappe' - een luik bij een ziekenhuis or andere zorginstelling, waar een moeder haar pasgeboren kind anoniem in kan leggen, het kindje meteen warm wordt gehouden en een alarm gaat waarna verpleegkundig personeel de zorg meteen overneemt. Maar Nee, wij Nederlanders vinden het nodig om mama op te sporen, zodat we nog eens flink met zijn allen 'Foei' kunnen zeggen, totdat de rechter haar - op basis van eerdergenoemde jurisprudentie - vrijspreekt.

Nee, laten we het moeders die er voor kiezen om hun 'ongewenste' kind toch ter wereld te brengen vooral ontzettend moeilijk maken. Laten we ze de stuipen op het lijf jagen. Want als je kind netjes bij een ziekenhuis achterlaat, dan komen we je halen.

Kijk, als je je kindjes letterlijk dumpt dan verdien je inderdaad gewoon (minstens) anderhalf jaar cel en tbs, hoe wanhopig je ook was. Dat is misdadig. Maar je kind te vondeling leggen bij een diakonessenhuis... die mama had hulp nodig. Die heeft ze niet gekregen. Wij moeten ons afvragen wat wij hadden kunnen doen om die hulp op tijd te geven. In plaats van achteraf onze eigen schuld op mama af te reageren.

Ik heb mijn tong ontdekt...

2009-11-30T16:56:00.001+01:00

GriepHysterie

2009-11-26T18:09:00.000+01:00

Een zwangere vriendin en haar man komen binnen. Ik wil haar begroeten met de gebruikelijke 3 zoenen. 'Nee', zegt ze terwijl ze nadrukkelijk afstand neemt en haar hand uitsteekt, 'We zoenen niet meer, in verband met Mexicaanse griep'.

Bij de verloskundigenpraktijk liggen geen tijdschriften meer. Folders die je aanraakt wordt je geacht mee te nemen. Want, er heerst een pandemie. Iedereen is ziek. De een na de ander wordt er mee besmet. Griep? Nee. Massahysterie. Groepsfobie. Folie a deux (ou trois, quatre, etc.).

We willen op kraamvisite. Misschien moeten we mondkapjes meenemen. Zondagochtend geen optie in verband met kerkbezoek? 'Nee, we gaan even niet meer. We willen geen risico lopen met de kleine'.

Ik doe niet mee. Ik laat me niet besmetten. Kom op, zeg! En om besmetting te voorkomen blijf ik heel ver uit de buurt van potentiele dragers van deze belachelijke ziekte. Zo.

De gaven of de Gever

2009-11-15T20:48:00.003+01:00

Vanmiddag bij The Living weer een mooi filmpje gezien. Weer van John Piper. Ik vond 'm mooi!

Catchafire

2009-11-12T20:50:00.004+01:00

Het is weer Tijd. Tijd voor een profetisch geluid. Ons clubbie is ingekakt. Ik voorop. Mijn ziel droogt uit. Het water stroomt niet meer, stilstaand water gaat rotten en verdient het om uitgespuugd te worden. Het moet weer in beweging komen. Het is Tijd. Tijd voor Levend Water. Stromend uit mijn binnenste. Er zullen wel weer wat stenen weg moeten. Maar dat heb ik er voor over. Ik ben er moe van.

Started out and we was hot, looked up and now we're not.

Er is geen tot weinig passie meer. We zijn in nieuwe fases beland. Trouwen, kinderen, verantwoordelijkheden en drukte. Lasten die licht zouden moeten zijn worden als zwaar ervaren. We trekken zelf de kar in plaats van de grote Kartrekker te volgen. Ik wel, in ieder geval. Tijd voor bekering.

Want het vuur is weer gedoofd. En dus is het weer Tijd. Tijd voor 'do the things you did at first' en Tijd voor 'light these idle (stilstaande) sticks of my life and may I burn up for Thee'.

Tijd voor het dode om te gaan leven. Tijd voor het slapende om wakker te worden. Wake up, o you sleeper. En dan komt het weer goed. Omdat er heus wel weer een morgen komt. Dat weet ik zeker. En als die morgen dan komt, dann komt er weer nieuwe vreugde.

His joy comes with the morning. And the morning, friends, has nothing to do with AM. The morning is when you WAKE UP!

Wordt wakker, o mijn ziel. Het is Tijd. De trein komt langs. Ik spring mee. Jij ook?

Over vergeving

2009-10-25T19:39:00.003+01:00

Moeilijk onderwerp, maar mooi verhaal van Jaap daarover vandaag bij TheLiving. Mooi geïllustreerd aan de hand van een rugzak vol bakstenen. Maar blijft... pijnlijk, lastig, worsteling. Vaak makkelijker gezegd dan gedaan. Maar gezegd hebben we niet zoveel aan totdat er ook daadwerkelijk inderdaad iets is gedaan.

Vergeven doe je zo. Maar niet zomaar. En als er dan vergeving is... dan gaat er kracht vanuit. Dan is het alsof de bakstenen vallen, diamanten uit de modder verschijnen, vrijheid van gebondenheid en bitterheid. Het rottende gezwel wordt soms met een pijnlijke operatie verwijderd. Maar leven in vrijheid is het waard de strijd met zelfrecht aan te gaan.

Jezus lijkt een beetje op Chip Foose, maar dan anders...

2009-10-01T18:33:00.012+02:00

Nee, Jezus werkt niet bij het KNMI, maar misschien wel bij Discovery Channel. Soort van, dan.

Paar weken terug nog leuk nagedacht over marktwerking, vraag en aanbod, prijsbepaling. Zowel zakelijk als geestelijk, overigens. De conclusie: de waarde van iets wordt vaak bepaald door de prijs die ervoor wordt betaald, of is betaald. Met andere woorden: wat de gek ervoor geeft.

Zo wordt ook onze waarde als mens(en) bepaald door de prijs die ervoor is betaald. Minderwaardigheid is dan ook iets dat voor ons christenen als sneeuw voor de zon zou moeten smelten, omdat de Zoon van God alles voor ons over had. Uiteraard heeft dit niets te maken met arrogantie, Jezus kocht immers een roestend wrak, a.k.a. mijzelf, om daar wat moois van te maken. Beetje Overhaulin', Wrecks to Riches of Wheeler Dealers. Geen enkele eer voor het wrak, alle eer voor de Designer, onze eigen Chip Foose, zeg maar. 'Prijst God voor zijn gena'.

Het deed me denken aan een verhaal dat ik vroeger als kind las en dat ik nooit ben vergeten. Over een parelvisser en een onbetaalbare parel. Na wat zoekwerk heb ik het hier gevonden.

Toch gaat het nog iets verder. Waarde wordt niet alleen bepaald door prijs, maar ook door tijd, energie, aandacht. Nu ik de laatste maanden wat minder ruim zit in mijn vrije tijd (vandaar een afname in de frequentie van posts) ben ik dat steeds meer gaan merken. Waar stop ik mijn tijd in? Waar zeg ik 'nee' tegen? Wat moet ik laten varen? Welke taken moet ik neerleggen? Alles kunnen doen en altijd voor iedereen tijd hebben was een luxeprobleem. Nu moet ik opeens kiezen. Prioriteiten stellen. Moeilijk, moeilijk. Maar wel goed.

Getting Things Done en TimeManagement of niet... uiteindelijk komt het er toch op neer dat de belangrijkste dingen in mijn leven niet alleen te herleiden zijn aan mijn uitgavepatroon, maar ook aan mijn tijdsbesteding. De agenda zit bomvol, maar waarmee? Waar maak ik tijd voor? Wíe maak ik tijd voor?

Vandaag staat de Babbelbox bij jou in de buurt en vraagt: "Waar maak jij tijd voor?".

Shhhttt... pas op je woorden!

2009-09-13T21:19:00.007+02:00

Als ik weinig motivatie kan opbrengen voor iets anders, daalt mijn leesgedrag snel af naar het niveau van een goede roman. Een Grisham of een Ludlum gaan er dan altijd goed in. De Narnia-serie is er ook die blijft terugkomen ('Take that, Sorensen!').

Ik verbaas me over de aantrekkingskracht van goede boeken. Het is ontspannend, maar ook verslavend. Heerlijk hoe je jezelf kunt verliezen in een goed verhaal. Heerlijk dat er mensen zijn met zulk talent, waarmee je even alles vergeet.

Als kind leerde ik al snel dat er verschil was tussen woorden. Je had woorden, van die woorden die je iedere dag hoorde. En dan had je die andere woorden. Woorden waarbij je aan de reactie van mensen zag dat ze bijzonder waren, ze lokten iets uit. En als ik ze dan zou herhalen, dan zou mijn mama zeggen: "Oh, dat mag je niet zeggen!". En dat maakte het alleen maar mooier. Prachtig vond ik dat.

De industrie heeft inmiddels ook ontdekt dat woorden kunnen maken of breken. In Vallei vol pretenties lees je hoe bedrijven meer geld kunnen krijgen wanneer ze de woorden kenniseconomie, port of valley in hun bedrijfsplan hebben staan. Zo opent ook het woord duurzaam machtige deuren wanneer het gekoppeld wordt aan een zo hoogdravend mogelijke omschrijving. Als het maar duurzaam is, dan kun je er vast subsidie voor krijgen. Fairtrade is nog zo'n mooie, hoewel ik dat dan wel weer kan waarderen.

Zo is het ook dat je als je in de kerk de juiste woorden weet te gebruiken op de juiste momenten, je van alles voor elkaar kan krijgen. De woorden verschillen wel per context (ze zeggen niet in iedere kerk "Prijs de Heer") maar een goede orator kan het publiek prima opzwepen en bespelen. Het doel? Waardering, show, soms geld. Subsidie vangen bij de kerkleden. Op basis van het aantal Hallelooeeeja's en Amen's valt soms een hoop te voorspellen.

Er zijn ook woorden die je niet mag zeggen. Dan is het: "pas op, hoor, je woorden hebben kracht", en moeten er gauw dingen worden 'verbroken'. We roepen, claimen, zetten vrij, binden en verbreken weer. Al naar gelang. En af en toe roep ik wat mee... in de hoop dat er dan iemand is die zegt: "Oh, dat mag je niet zeggen!". Prachtig vind ik dat.

Update: het volgende filmpje en bijbehorende artikel zijn in dit kader ook wel interessant (tags: Apple/Iphone-worship, Steve Jobs; via @Creatov)

Jezus werkt niet bij het KNMI

2009-08-27T18:00:00.005+02:00

Medeblogger Peter gelooft niet meer in God. Als je de uitleg leest snap je dat het gaat om de eeuwige en onontkomelijke beperktheid van ons beeld van hem. Het woord God heeft bij ons allen associaties en die associaties kunnen niet anders dan onvolledig zijn. Hij past immers per definitie niet in mijn broekzak. En ook niet in de jouwe (just to remind you).

Zo was ik laatst nog aan de wandel met een kameraad die bad voor droog weer. De beste jongen had geen zin in een nat pak. Even verderop was vast iemand aan het bidden voor regen, want beide weeromstandigheden gingen de strijd met elkaar aan.

Ik, ik geloof niet in een God die voor Weerman speelt. Dat laat hij graag over aan Pietje Paulusma of Erwin de Kale. Ik geloof niet in een God die de omstandigheden aanpast omdat het mij niet uitkomt. Daar staat hij boven. Hij verwacht dat ik hem dien buiten alle omstandigheden om, dus ook als het even niet goed gaat.

Nee, mijn God is geen weerpoppetje. Of toch wel?

Floyd Oneliners

2009-08-19T11:29:00.003+02:00

Hij blijft inspireren. Floyd.

Daarom een paar diepgaande Oneliners, pakkende uitspraken waar je echt even voor moet gaan zitten. Stuk voor stuk ook zaken die mij in ieder geval de laatste tijd erg bezighouden.

Dus neem er even de tijd voor, of schrijf er iedere dag één op een post-it. Het zijn er 5, dus je komt er net de werkweek mee door, als je er één per dag doet. Of laat het inzinken, en doe er vijf maanden mee. Komt ie:

1. Je gaat niet naar de kerk, je bent de kerk;

2. Kerk is geen instituut, maar een familie, een organisme;

3. Laat christendom achter je, breng Jezus mee overal waar je komt;

4. Buig niet alleen je hoofd op zondag, dan beperk je Gods werk in je leven;

5. Verwacht niet dat niet-gelovigen naar jou toekomen, ga naar hen toe.

(lees het artikel over Floyd McClung hier)

De grote boze wereld en het domme kerkje

2009-08-12T13:15:00.007+02:00

Het lijkt wel een sprookje, waarbij de een de ander heel eng en boos vindt, met grote tanden, grote oren en grote ogen. De ander vindt de ene nogal wereldvreemd, naiëf, niet zo slim en soms ronduit gevaarlijk.

De laatste tijd is veel te doen rondom kerk, christelijke organisaties (lees Evangelische (d?)Omroep), en scherpe, soms wat goedkope kritici (lees roze microfoon Rutger v.C.).

Zo was er het filmpje bij de EO-jongerendag (met hulde aan Arie voor zijn optreden), het debacle rondom 6-daagse schepping, de foto's van Arie in l'Homo, het optreden van Rouvoet bij de World Congress of Families en het gedoe rondom genezingsdiensten in Amsterdam met bijbehorende artikelen (link, link en link) en de bijbehorende videoreportages (link en link).

De grote boze wolf hapt flink toe. En het kleine meisje probeert van alles. Terwijl het misschien een kenmerk van geloof zou zijn wanneer het zou vertrouwen op Hem die toch alles in zijn hand heeft? Menselijk wijsheid brengt ons niet zo heel ver.

Vrees voor mensen, bijvoorbeeld angst om kerkleden of achterban te verliezen, leidt ook al nergens toe. De EO schrapt (zomaar?) een reportage over TRIN, en terwijl Arie mogelijk in jaren de beste aanwist is voor de EO, (vooral als je op Nederland 3 moet gaan uitzenden, BNN-publiek dus), wordt hij niet alleen (onder druk?) drie maanden geschorst, ook zijn nieuwe programma 'Loopt een man over het water' wordt - dit keer weten we het zeker - onder druk afgelast, waarbij 3FM het maar overneemt. Matthijn speculeert al dat het vervolg 'Loopt een presentator de deur uit' gaat heten, met Arie in de hoofdrol.

Ik zie een parallel met de leegloop in veel kerken, m.n. onder jongeren: men (het vaak verouderde leiderschap) is bang dat er mensen vertrekken, mensen dreigen met vertrekken zodra er koers wordt gevaren (en dus dingen worden gewijzigd/gemoderniseerd), dus doet men maar niks, waardoor er geen keuze gemaakt wordt tussen vooruitgang of duidelijk kiezen voor het oude. Immers, iedereen moet toch tevreden gehouden worden, met als resultaat: aanmodderen en langzaam uitsterven...

Boele schreef hierover een open brief aan de EO, naar aanleiding van al het gedoe, de Viva vindt dat we Arie moet bevrijden van het juk van de EO-achterban (ik ben vóór!) en Oom Schroefstrik lacht in zijn vuistje.

Maar verder? Verder vind het allemaal niet nodig. Want ach, het komt toch, allemaal, wel weer goed.

UPDATE: Vandaag hoorde ik over dit goede artikel van Peter Scheele, waarin hij stelt dat we ver, heel ver mogen gaan in het aanpassen om de ander te bereiken. Niet wij, maar de ander is het uitgangspunt. Hulde!

Lief zijn...

2009-08-03T14:12:00.006+02:00

Als kersverse ouders ga je soms al samen nadenken over opvoeden. Je kunt er tientallen boeken over lezen, advies inwinnen van vrienden en deskundigen en tv-shows kijken.

De psychologie leert ons al heel lang dat hoewel het bestraffen van ongewenst gedrag op de korte termijn heel goed werkt, het voor opvoeden op de lange termijn beter is om vooral het gewenste gedrag te belonen. Doe je dat niet dan dreigt er 'flitspaal'-effect: we gedragen ons even netjes, zolang er toezicht is, maar zodra dat verdwenen is komt het oude gedrag weer helemaal terug. Of kastdeur effect: opruimen doe ik wel, maar dan wel op mijn manier: alles de kast in smijten of onder het bed wegwerken, niemand die het ziet, dus is het opgeruimd.

Allemaal mee eens, maar toch... ik dacht dat er soms gestraft moest worden. Met mate natuurlijk, maar soms moet er worden ingegrepen. Er zijn grenzen. Handhaven die handel. Zo niet, dan krijg je kleine crimineeltjes die een loopje met je nemen. Verder dacht ik dat liefde niet altijd betekent dat je lief moet doen.

Maar dat alles blijkt achterhaald. Criminelen moet je tegenwoordig niet meer aanpakken, je moet lief zijn voor ze. Althans, dat vinden ze in de wereld van de voetbalbeveiliging. Supporters die de boel slopen gaan we vanaf nu niet meer het stadion uittimmeren, maar vertroetelen. Het zijn namelijk allemaal lieve jongens. Geef ze een knuffel! En een bord Paella!

Ben ik nou zo ouderwets?

(bron: De Pers)

Lid van een geheime sekte...

2009-07-31T09:14:00.014+02:00

Ik geef toe dat ik een volgeling ben van De Weg, wat zij een sekte noemen (Hand. 24:14)

Hoewel er toch regelmatig kerken bijkomen blijft het kerkbezoek maar teruglopen, zo bleek deze week weer uit een onderzoek van het CBS. En al snel komt dan de vraag of 'wij' er wat aan moeten doen.

Mijn mening? Nergens voor nodig, zonde van de tijd.

Want ach, wat is de kerk? Is het niet een verouderd systeem, in een verouderd jasje? Ja, de boodschap van Jezus is nog zeker actueel, maar de kerk? Althans, zoals het woord 'kerk' tegenwoordig vaak omschreven wordt? Kennelijk is de kerk gewoon niet aantrekkelijk meer? En moeten we dan met man en macht proberen de boel op te fleuren, moderniseren, of zelfs tornen aan de boodschap zodat het beter past bij de belevenis van vandaag?

Nee, wat mij betreft is het klaar met de heilige torentjes van heilige gebouwen. Geen heilige rituelen en ingewikkelde tradities. Geen heilige mannen die zichzelf door manipulatieve technieken boven elk taboe verheffen, om vervolgens via geheime zonden van hun voetstuk te vallen.

De boodschap is Jezus. De kerk - zoals we dat nu kennen - is slechts het jasje. En dat jasje zit vaak vol gaten en rafels. Vernieuwen heeft dan geen zin meer. Jezus zei het zelf dat je geen oude kleding moet oplappen, maar gewoon moet vervangen.

Sinds de jaren negentig wordt er steeds meer geroepen om een terugkeer naar 'Simple Church' door mensen als o.a. Floyd McClung, DAWN Europe en de Emerging Church beweging. Gewoon, kleinschalig en organisch. Misschien zelfs wel een beetje ondergronds. Met een natuurlijke groei en natuurlijke verhoudingen. Bij elkaar komen in huizen, met echte maaltijden, comfortabele banken en gezelligheid. Met echte gesprekken en echte aandacht voor elkaar. Vorige zomer las ik "Jesus has left the building". Dit jaar een voorloper op hetzelfde thema: "Houses that change the World", van Wolfgang Simson (pdf online te lezen). Een klassieker als het gaat om Simple Church.

Simson heeft het o.a. over:

- de magische grens van '20'. Boven de 20 mensen is het onvermijdelijk, dan wordt een groep te groot om nog organisch, vrij, ongestructureerd te zijn. Boven deze grens krijg je tradities en rituelen: iedere week een 'trouwerij' met een ceremoniemeester, liturgie, etc. best leuk voor even, maar na een tijdje gaat het vervelen,
- de terugkeer naar de Maaltijd, dus niet een stukje brood en een slokje wijn, maar samen eten, en dan aan Jezus denken en over (of mét?) Hem praten onder het genot van lekker voedsel,
- evangelisatie en zending hoeft niet meer van 'bovenaf' gestimuleerd (of bijna geforceerd) te worden: de (simple) kerk is namelijk de boodschap en iedereen is gezonden. Niemand had het over de zendingsreizen van Paulus: hij was gewoon onderweg en overal waar hij kwam gebeurde er iets.

Waarom werkte dit wel? Simson geeft een aantal redenen. Naast de wonderen en tekenen, de algehele manier van leven en de liefde naar elkaar en naar de buitenstaanders noemt hij als eerste de geheimzinnigheid van het christendom. Er werden bij deze nieuwe beweging geen diensten voor buitenstaanders gehouden, toegang tot de kerk was alleen voor ingewijden, het leek voor veel buitenstaanders een 'geheim genootschap'. Hiermee wordt de natuurlijke nieuwschierigheid van mensen vanzelf ge-'triggered'.

Ook Jezus zelf sprak in geheimentaal en vertelde wazige verhalen waarvan hij de uitleg slechts aan de insiders gaf. Wanneer je dit niet deed, zou het vergelijkbaar zijn met 'Parels voor de zwijnen gooien'.

Dus kortom: vanaf vandaag ben ik lid van een geheim genootschap, genaamd De Weg. En wie weet wek ik dan wat nieuwschierigheid.

UPDATE: zojuist zie ik dat John Mark McMillan (de man van de Sloppy Wet Kiss) een mooi stuk heeft geschreven waarin hij uitlegt hoe je de dingen ook kunt over-simplificeren. Maak het te begrijpelijk, haal het mysterie er vanaf, en de aantrekkelijkheid is weg. Christenen zouden dus meer 'hard-to-get' moeten spelen (pak me, als je kan, vrij vertaald). Voor wie Engels geen probleem is, hier.

Twittermania (2)

2009-07-29T15:02:00.008+02:00

In tegenstelling tot wat ik eerst dacht, blijkt het allemaal wel mee te vallen met de Twittermania. Het is weer net als met andere mediazaken en hypes: iedereen maakt zich er druk om maar uiteindelijk blijkt het toch wel mee te vallen. Zo dus ook bij Twitter. Getuige onderstaand onderzoekje...

Met andere woorden: 5% schreeuwlelijkerds die een hoop roepen maar waar niemand naar luistert en 5% mensen die echt wat te melden hebben. Nu blijft de vraag nog waar ik bij hoor...

UPDATE1: deze cartoon is echt geniaal en past mooi in een twitter met een korreltje zout nemen.
UPDATE2: voor als Engels geen probleem is, lees ook even dit... een ieder onderzoeke zichzelf.
UPDATE3: dit plaatje behorend bij deze post van Peter T.

Vakantie... een nodig goed

2009-07-26T21:09:00.002+02:00

God rustte op de 7e dag, wij kozen voor de 7e maand. Het was heerlijk. Fays, in de Belgische Ardennen. Wel iedere avond gedonder en gebliksem, maar... er was ook heerlijk belgisch bier en natuurlijk bubbelend water van Spa.

Mijn eigen South Park figuurtje

2009-07-13T13:50:00.007+02:00

Nadat ik onlangs met daverend succes mijn debuutalbum presenteerde, werd het toch ook tijd dat cartoonserie South Park een figurine aan mij ging wijden. Na enige schetsen is het de jongens van South-Park Studio gelukt: in de nieuwste aflevering kun je mij muziek zien maken op het podium van The Living.

Maak ook je eigen South-Park figuurtje in de South-Park studio: www.sp-studio.de, stuur hem naar mij op per mail en wie weet kunnen we een SouthPark-groepsfoto bij elkaar plakken!

Dansen met Assepoester...

2009-07-06T18:40:00.008+02:00

Vooruitlopend op de mogelijkheid dat we een geweldige dochter zouden krijgen schreef ik al eerder over de overeenkomst tussen Dochters van Marco Borsato en Butterfly Kisses van Bob Carlisle.

Aan dat lijstje van mooie nummers over het vader-dochter verhaal kwam, vlak na de geboorte van Eva, een toevoeging: Cinderella van Steven Curtis Chapman. Wat mij betreft een tranentrekker die iedere vader met dochter(s) gezien moet hebben. Even een clipje.

Met dank aan Sitie voor de tip.

Twittermania

2009-07-01T16:58:00.003+02:00

De nieuwe media gaan mij steeds meer frustreren... of ik wordt oud. Ben dan ook al bijna dertig. Ik zie hoe 'goede, gedegen journalistiek' die gedurende enkele dagen of weken met een aantal volledige berichten komt, via CNN-journalistiek naar 'Twitter-journalistiek' gaat: er is NU nieuws, en als we het niet snel melden lopen we achter. Dus moeten we het NU melden, ookal is het nog lang niet compleet en vervalt nieuws tot een geruchtenstroom en speculaties. Gevolg: in zeer rap tempo flarden onvolledige of soms zelfs onjuiste informatie en na enkele dagen is er saturatie bereikt. Teveel informatie in te korte tijd en je haakt af.

Dit fenomeen zag ik bijvoorbeeld bij de ramp met het weiland vliegtuig en bij de dood van Michael Jackson (waar overigens ook nog zinnige dingen over geschreven wordt).

Maar goed, je wilt bij blijven. Anders wordt je zo'n ouwe @#$% die niet meer mee kan. Dus blijf je Bloggen, maar veel minder, want geen tijd meer voor. Je moet namelijk ook al Facebook-en en uiteraard Twitteren.

Presentatoren en andere mediamensen als Ruud de Wild en Arie Boomsma maar ook politici als Minister van BuZa Maxime Verhagen en StaatDef Jack de Vries doen ook al mee. Ik kan dus niet achterblijven. Ze Twitteren bij het leven, tot grote ergernis van sommigen.

Maar goed, ik doe mee. Net als iedereen. Maar waar ben ik dan eigenlijk mee bezig? De wereld overtuigen dat ik zo belangrijk ben dat anderen mijn kleine berichtjes vast wel interessant zullen vinden? Nee, als het goed is hou ik contact met vrienden, dichtbij of juist (heel) ver weg, en probeer ik het allemaal een beetje zinnig te houden. En verder voeg ik wat mensen toe waarvan ik graag op de hoogte wilt blijven. Uitgebreidere stukjes schrijven wordt dan 'zelf-therapie', lekker mijn hart luchten. Of iemand het nou leest of niet.

Inmiddels zijn er - na enige zelfrelativering - ook al initiatieven om al het gekwetter wat serieuzer te krijgen. Zoals deze Tweet, van Organic Faith of deze van ReliRel.

Ook zijn er al aardig wat ludieke filmpjes in omloop die de boel een beetje luchtig houden en die iedere zichzelf respecterende Twitteraar toch minstens één keer gezien moet hebben...

UPDATE 1: uiteraard moet je dit filmpje over Facebook ook even zien:

UPDATE 2: artiest David Crowder vat het allemaal als volgt samen in dit filmpje: "TWITTER WILL KILL YOU!!!"

Verhuisd

2009-06-29T12:45:00.001+02:00

Aangezien ikzelf al heel lang niet meer aan de Krommedijk woon en mijn ouders nu ook definitief gaan verhuizen, leek het ook voor mij tijd voor verandering.

Dus voor iedereen die nog oude linkjes naar dit blog heeft, of lekker via RSS in browser of Reader meeleest: de domeinnaam is gewijzigd. Nog steeds te vinden onder BenBloem.NL (NL), zijn de adressen nu te vinden onder:

http://benbloem.blogspot.com voor NL en

http://enbenbloem.blogspot.com voor EN.

Veel plezier!

A la premiere heure...

2009-06-18T20:17:00.008+02:00

Een vraag die we de laatste tijd veel krijgen gaat over gebroken nachten. Of Eva al een beetje doorslaapt of niet, of wij het 'een beetje trekken', zo iets. Nou, ze doet het goed. Een keer voeden, zo meestal halverwege de nacht en ons meisje slaapt daarna weer als een roos. En dat laatste heeft niets met haar prachtige achternaam te maken.

Doet me denken... de man die de salarisnorm in ons land bepaalt - economische crisis oblige - heeft, ook al beleeft zijn eigen dochter dit jaar haar tiende levensjaar, ook nog gebroken nachten. Hij slaapt gemiddeld zo'n 4 uur per nacht, vertelde hij enkele weken terug aan Thijs van den Brink tijdens het wekelijkse NOS actueel gesprekje.

Hulde aan JP voor zijn toewijding en inzet? Of is de premier - die het overigens in mijn ogen geweldig doet, charisma daargelaten - iemand die zoals velen goed leiderschap slecht weet te combineren met een vaardigheid tot delegeren en daadwerkelijk loslaten in de handen van deskundige derden?

Het handboek...

2009-06-13T13:24:00.002+02:00

Net als de meeste ouders zijn wij nog jong (vinden wij zelf tenminste) bij het krijgen van ons eerste kind. Bij ons geen italiaanse toestanden. En jonge mensen schijnen nieuwe apparaten zonder handleiding binnen enkele minuten te beheersen. Gelukkig maar. Want je moet een hoop leren als kersverse ouders. Om maar iets te noemen: Ἓν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα oftewel, wijsheid van de Griek - alles wat ik weet is dat ik niets weet.

Je voelt je zo heerlijk leerling. Het maakt je nederig, klein en afhankelijk van raadgevers en Raadgever. Goed voor je geloofsleven ook. God helpt, geeft vertrouwen, vrede, liefde, geduld en een hele hoop wijsheid. En o, wat zijn we opeens afhankelijk van Hem.

Ook begrijp je Hem beter. Zoals ik al eerder schreef werd mij ooit verteld dat je het vaderschap van God - naar wie alle vaderschap in de hemel en op aarde genoemd wordt - pas kunt begrijpen als je zelf vader bent. Ik begon dat enkele weken geleden al te beamen, het is nu alleen maar duidelijker.

God heeft lef. Dat hij zoiets kostbaars en breekbaars aan ons mensen toevertrouwt. Zonder bekwaamheidstoets vooraf. Ieder mens is in oorsprong geschikt bevonden. Goedgekeurd. Je kunt het. En dan nog waarmaken. Ook lef dat Hij - net als wij eigenlijk - hopeloze mensen op deze aardbol neerzet en dan alles doet wat hij kan om ervoor te zorgen dat ze de juiste keuzes maken, zonder dat hij daarbij inbreuk kan maken op de eigen vrije wil. Net als wij. Machteloos toekijken als je kind later keuzes maakt waar je niet achter staat. Ontzettend proberen duidelijk te maken dat je van hem of haar houdt, maar niet meer dan dat kunnen doen. En dan afwachten. En altijd klaarstaan. En liefhebben.

Maar écht een goede vader zijn? Of moeder? Wie van ons kan dát?

Gelukkig zijn er raadgevers. Wijze mannen en vrouwen die het vaker hebben gedaan. Geweldige (schoon)ouders. Professionals om je heen. En dan is er die ene Raadgever. Maar geen handboek. Of toch wél?

Eva eerste fotoshoot

2009-06-11T08:14:00.000+02:00

Voor allen onder jullie die zo graag wat foto's van Eva wilden zien...

Het verhaal van...

2009-06-09T20:00:00.009+02:00

Hebben jullie bewust voor een Bijbelse naam gekozen?, vroeg de verpleegkundige die na de bevalling de zorg voor ons had.
Nou ja, het gaat meer om het verhaal achter de naam, als om het feit dat het wel of niet een Bijbelse naam is, was mijn antwoord.

Misschien zijn er wel meer die zich dat afvragen. Hoe wij aan de naam Eva komen en of we bewust voor een Bijbelse naam hebben gekozen...

De naam Eva had ik - Ben - al heel lang als mooie meisjesnaam boven aan mijn lijstje. Maris had er in het begin niet zoveel mee, totdat ik uitlegde waarom ik de naam zo mooi vind.

Het gaat namelijk niet zozeer om de naam, zo vertelde ik ook aan de verpleegkundige. Het gaat ook niet om de klank ervan of om het feit dat het zozeer een Bijbelse naam is. Het gaat zoals ik al zei veel meer om het verhaal. Als de eerste mens zijn vrouw van God krijgt, noemt hij haar Mannin. Dat is een vertaling die weergeeft dat er in het oorspronkelijke Hebreeuws wordt aangegeven dat de mens zijn vrouw als naam het vrouwelijke woord voor mens of man geeft. Zoals je ook vrouwelijk varianten hebt voor directeur, chauffeur, kok, etc, gaf hij haar de naam Mannin, zoiets als Mensin, of Vrouwtjesmens.

Niet heel bijzonder dus. De naam Eva komt pas later. Je kan het hele verslag lezen in Genesis 3.

Kort samengevat: nadat God de mens en zijn vrouw in de tuin hebben geplaatst kiezen de twee toch hun eigen weg, zonder God en tegen zijn instructies in. Vervolgens zoekt God de mens en zijn vrouw op en naast dat hij hun schaamte bedekt en alvast een belofte van verlossing doet, vertelt hij aan allen die (mede)schuldige zijn in dit verhaal wat de gevolgen zijn van hun daden. Zo wordt de slang die de mens had verleid om tegen God in te gaan vervloekt, zal de Aarde niet meer zomaar vruchtbaar zijn en zal de man hard moeten werken om te kunnen overleven. Daarnaast doet Dood zijn intrede. Vanaf nu zullen de dagen van de mensen op Aarde niet meer eindeloos zijn maar beperkt, en aan het einde wacht dan de dood. Tegen de vrouw zegt God vervolgens dit:

‘Zwaar zal ik je zwangerschap maken,
met pijn breng je kinderen ter wereld.
Verlangen zul je naar je man,
hij zal je heerser zijn.’

En dan gebeurt er iets moois. Adam, de eerste mens, doet iets wat hij van zijn vader heeft geleerd. Hij geeft een naam. Een nieuwe naam. Iets wat we ook vaker zien gebeuren in de Bijbel, in een aantal gevallen doet God het zelf. In alle gevallen heeft het te maken met symbolisch aan te geven dat er iets drastisch gaat veranderen in het leven van iemand. In het geval van Eva, dan nog Mannin, geeft de eerste mens Adam aan zijn vrouw, die net te horen kreeg dat zij en al haar nakomeling zullen sterven én dat zij die nakomeling met pijn ter wereld zal brengen - dat laatste hebben wij dus een paar dagen geleden aan den lijve ondervonden - een nieuwe naam. Hij noemt haar Eva.

De man noemde zijn vrouw Eva: Leven, omdat zij de moeder van al het menselijke leven is geworden.

En daarom noemen wij onze dochter Eva. Leven. En Elisha is ter ere van Hem aan wie wij dat leven danken: de betekenis vind je bijvoorbeeld hier.

Een dochter!!!!!!

2009-06-07T22:15:00.004+02:00

Dus toch een dochter! En wat voor één! De allermooiste natuurlijk. Veel van jullie hebben het al gehoord en onze dank voor alle felicitaties die wij inmiddels 'live, of via SMS, e-mail, Twitter of Facebook mochten ontvangen. Uiteraard worden er één dezer dagen kaartjes verzonden.

Eva Elisha is vanmorgen zondag 07 juni 2009 geboren, om 9.26 uur in het Lucas Ziekenhuis na een heftige maar relatief voorspoedige bevalling. Ze woog bij de geboorte 4.845 gram en is daarmee dus een behoorlijke meid. Het is een prachtig kind en zij en mama maken het goed.

Omdat het net als elke bevalling toch wel wat heftig was allemaal willen we graag proberen de rust erin te houden. Wacht dus even de kaartjes af, daar staan de instructies in voor als je langs wilt komen. Doe in ieder geval even een belletje aan de trotse vader voordat jullie met hele bussen aan komen rijden (want jullie willen haar natuurlijk allen zien).

Om een beetje tegemoet te komen aan jullie geweldige ongeduld, heb ik hierbij alvast een kiekje:

ps: als je ons alvast wil feliciteren, dan kun je bijvoorbeeld ook hier gewoon een reactie plaatsen, we lezen het met veel plezier!

PinkPOpwekking

2009-06-04T20:24:00.013+02:00

Verschil moet er zijn. PinkPop viert 40 jaar, Opwekking 30. PinkPop trok 60.000 bezoekers per dag, Opwekking haalde een record met 50.000, totaal. En nee, ik was er niet bij. Niet bij het roze en niet bij het zwart-gele vlammetje. Helaas. Ik was achteraf graag bij het roze geweest. Ik ben namelijk niet zo'n fan van het zwart-gele. De 666-paniek, het met grote regelmaat slecht vertalen van mooie Engelse nummers en het bijna systematisch negeren van goede Nederlandstalige reli-artiesten als die niet in het Opwekking-straatje passen.

Sowieso dat vertalen - terwijl we prima christelijke muziek van eigen bodem hebben! En is het je ooit opgevallen dat er vroeger wel Engelstallige nummers in de bundel konden (ergens t/m nummer 200) en dat nu opeens niet meer kan? Zijn we nou met zijn allen beter in Engels geworden of niet? Nee. Ik ben er een beetje klaar mee. Dus zat ik lekker thuis. Op de bank. En genoot van Bruce en Amy. Samen met nog eens 500.000 mensen.

Wel goede verhalen gehoord van Opwekking trouwens. Positief bijvoorbeeld dat Opwekking niet om geld zeurde zoals TRIN dat bijvoorbeeld wel deed. Wel jammer dat een stelletje vandalen de lol moeten verpesten, maar Opwekking maakt dat weer goed door sowieso alle schade te vergoeden - ik vraag me af of PinkPop zoiets zou aandurven. Dus ook van mij een pluim. Maar toch...

Toch. Misschien... misschien ben ik wel gewoon klaar met massa-kietelen, conferentiehoppen en evangelish hypen. Misschien begin ik ook wel te neigen naar termen als Jezus Karaoke en Geestelijk Zelfbevredigen. Misschien denk ik wel dat mijn plaats meer daar buiten is, tussen die 60.000 per dag. En misschien, heel misschien wil ik ook wel gewoon zo'n roze hoedje!

De stoel en het troepkadootje

2009-05-31T18:50:00.015+02:00

De laatste dagen lijkt het thema wel 'ZIJN'. Gewoon zijn. Zie ik vandaag 5 min. pastor Joseph Prince uit Singapore, laat hij heel mooi zien hoe wij vaak veel te moeilijk doen en daarmee wat we van God hebben gekregen afdanken als... 'niet nodig'. Papa wil je gewoon thuis hebben, bij Hem en heeft geregeld dat dat kan. Maar wij, vanuit 'valse nederigheid' menen dat we toch nog steeds onze enorme best moeten doen om bij Hem te mogen komen. Niet nodig dus. Zonde zelfs. Het offer is dat is we mogen komen, mogen zijn. "The way you rest determines the way you walk". Niet andersom. We rusten in papa's stoel en hoeven geen moeite te doen daar te komen.
Deze switch in denken verandert alles. In plaats van je af te vragen hoe we het allemaal voor elkaar moeten krijgen, leef je vanuit de wetenschap dat je er al bent. Niet uit jezelf, maar toch, je bent er al! Heeft Hij namelijk gefixed. Leven vanuit dat perspectief levert een heel ander gedrag op. Niet meer eindeloos bidden 'omdat het moet', niet meer vechten om 'er' te komen, maar gewoon bij papa zijn omdat je 'er' al bent!

Wat we vaak doen is packaging. Ik bedacht dat ik het wel hier tussen onze twee flatgebouwen kon doen. Een vuilniszak legen in een doos, de doos dichtvouwen en vervolgens prachtig verpakken. Met lintje. Of gewoon leeg. Met een briefje. En dan onbewaakt achterlaten tussen onze flats, ergens op straat of in het winkelcentrum. De gelukkige vinder krijgt meer dan niets. Hij of zij krijgt een wijze les. De vraag luidt dan: is je leven niet vaak net als dit mooie kado, prachtig en o-zo-aantrekkelijk en opgepoetst van buiten, maar leeg van binnen? Of misschien zelfs wel met een hoop troep die we graag verborgen houden?

Witgekalkte graven noemde Jezus het volgens mij. Beetje harde woorden misschien, maar soms komt mijn leven daar wel op neer. In plaats van mijn rubbish aan God te geven en hem er iets moois van te laten maken, verstop ik het vaak. Achter een mooi lintje. Jij niet?

===========

ps: Hanneke had vorige week een goed verhaal over leugens. Vandaag het vervolg daarop. Iedereen die er niet was ff checken dus.

Nog geen baby

2009-05-24T22:30:00.003+02:00

Voor iedereen die het wilde weten... Mariska is nog niet aan het bevallen en er is nog geen baby. Dus nu even niet allemaal iedere dag mailen, bellen, of sms-en, maar gewoon rustig afwachten. Doen wij ook.

Ondertussen kun je - net als wij - je verblijden met onderstaand filmpje.

Als het zinvolle zinloos wordt...

2009-05-21T20:31:00.023+02:00

Ik vond het ooit één van de beste vragen voor bijvoorbeeld een goed begin van een huisgroepavond. Groepje christenen bij elkaar, koffie, woonkamer en dan die ene vraag. Hoe is het? En dan niet die dooddoener waarop we allemaal met 'goed' antwoorden, maar meer: 'Hoe is het nou echt met je?'. Nou is die vraag nog oké, maar hetgeen heel geestelijk gemeend was is - zo leer ik nu - misschien niet zo geestelijk, als we de vraag 'verdiepen' met: 'Hoe is het nu met je relatie met God?'.

Want... waaraan meet je dat? Hoe? En wat levert het je op? Wat maakt het uit? En is het wel relevant?

Ik weet het eigenlijk niet zo zeker meer. De praktijk leert dat we de kwaliteit van onze relatie met God toch vaak meten aan daden, je-weet-wel: hoe vaak per dag we bidden, bijbellezen, goede daden doen, naar de kerk gaan, et cetera, et cetera, et cetera. Maar ik vraag mij dus af waar dat toe leidt. Depressie. Ups en downs. Gevoelens van falen en schuld. Prestatiedrang.

Want wat behaagt God echt? God zijn. Schiep Hij hemel en aarde voor ons? Schiep Hij ons voor ons? Ging Hij aan het kruis voor ons? Of draait het misschien veel meer om Hém? Schiep Hij misschien hemel en aarde voor Hém? Schiep Hij ons misschien voor Hém? Ging Hij aan het kruis voor Zíjn grotere glorie en heerlijkheid?!

Ja, God houdt van ons. Ja, Jezus stierf aan het kruis ook voor ons. Maar God houdt van God. God is helemaal vol van God. Want hij is God. Hij verblijdt zich in heel veel dingen die Hij heeft geschapen, maar als hij zich meer zou verblijden in iets anders dan Hemzelf zou Hij dat verheffen boven zichzelf. En dat wil niet als je zelf de Allerhoogste bent.

Dus... een nieuwe theorie. Onze taak is niet te werken, op wat voor manier dan ook, aan onze relatie met God. Sterker nog, er iets niets wat we echt actief kunnen 'doen' om ook maar een inch aan onze relatie met God te verbeteren. Onze taak is te ontvangen. Onze taak is hem God te laten zijn. Ons te verenigen met alle andere schepping en God te verhogen. De Heilige Geest in ons verblijden door met die Geest aan te sluiten bij zijn verlangen de Godheid te verhogen. Praktisch gezegd: mensen vertellen waarom Jezus zo geweldig is, maakt de Heilige Geest blij! Ik bedoel, ik snap echt niet wat God in mij ziet, maar ik weet wel wat ik in Hem zie: omdat Hij echt helemaal geweldig is!

Heel Jakobus gaat volgens mij hierover. Een boek waarvan men zegt dat het helemaal over daden gaat, gaat ten diepste over het verschil van belang tussen jezelf en God. Het derde hoofdstuk - over de kracht van de tong - gaat erom dat we met onze tong God moeten verhogen in plaats van verspillen met allerlei zelfzuchtige onzin. Hoofdstuk 4 benadrukt dat God blij wordt als we hem 'gewoon' liefhebben en dat Hij tot ons kan naderen als wij tot Hem naderen. Niet door allerlei ingewikkelde daden, maar door liefde, intimiteit, gewoon zíjn. Net zo goed als ik mijn vrouw niet blij maak met alle afwas doen, strijken, stofzuigen, hard geld verdienen en dan uitgeput zeggen: "zie je dan niet hoeveel ik van je hou?!". Of vaders die hun afwezigheid afkopen door met hun hardverdiende euro's (waarvoor ze dus al die uren weg van huis waren) vrouw en kinderen blij maken met grotere huizen, dikkere auto's, luxe en goedgevulde kerstbomen en verjaardagskado's.

Liefde is niet te koop. Zie Martha en Maria. Martha pakt de bezem en gaat het huis opruimen. Moet ook gebeuren, prima, misschien wel een eer aan de Gast die langskwam. Maar Maria laat de bezem even liggen en gaat aan Jezus' voeten zitten. Waar meten we kwaliteit aan? Aan de reactie van de Meester. Wat behaagt Hem? Prioriteit. Hij geniet van de volle aandacht van Maria die aan zijn voeten gaat zitten om te luisteren en te ontvangen. Om gewoon te 'zijn'. Niet vervallend in zelfbelang of een misplaatste poging door eigen werken de Meester te behagen. Godbelang. Zijn perspectief. Hij is Heer. Er is niets dat we kunnen toevoegen. Heeft dat vervolgens gevolgen? Ja, hoor. Is dat zichtbaar? Tuurlijk. Maar ligt het meetpunt vervolgens bij het aantal gebeden, uren bijbellezen of gegeven preken? Nopes. Don't think so.

Jezus had het over zijn als de kinderen. Volgens mij ging dat over simpel, onbevangen, spelend, ontvangen. Het werkt bevrijdend. Als we de verleiding weerstaan om vanuit prestatiedrang en zelfgerichtheid te gaan leven en ons leven met God te meten, om in plaats daarvan God tot zijn recht te laten komen en te ontvangen van Hem, komt God dichterbij en zal de duivel wijken (Jakobus 4:7, Openbaringen 12:11).

Shabbath in Sukkah

2009-05-19T19:27:00.003+02:00

Afgelopen zaterdag was ik op Heidebeek voor een open avond van Bouw Uw Troon. Na twee nummers ging ik naar buiten. Met God zijn, even zonder 'herrie'. Technisch gezien was het ook nog even Shabbath, de zon was nog niet onder.

Op mijn wandeling sprak ik met Papa over vaderschap. Hoe het voor Hem geweest moet zijn om de eerste voetstappen van zijn eerste kind te zien, of het spannend was om te kijken wat Adam zou doen, hoe teleurgesteld Hij moet zijn geweest toen zijn kinderen het recht opeisten hun eigen weg te mogen gaan. Zonder Hem. Of Hij uitkeek naar samen zijn met zijn zoon. En later met zijn dochter. En al die andere zonen en dochters die volgden. Of ook Hij vooral gewoon zijn hart met zijn kinderen wilde delen. En dat nog steeds wil. En of zijn hart breekt als ik daaraan voorbij ga.

Iemand zei ooit tegen mij - hij was zelf net vader geworden - dat een groot gedeelte van God begrijpen niet echt mogelijk is voordat je zelf het vaderschap ervaart. Ik sta aan het begin, maar het lijkt alsof ik de eerste paar vleugjes opvang van wat die vriend toen bedoelde.

Op mijn weg kwam ik een soort Bijbel-route tegen, aangelegd in het bos achter s'Heerenhof. Langs het pad waren op verschillende plaatsen thematische dingen aangelegd of gebouwd. Zo was er een kruik, een zitplek met kruis en doornenkroon, en ook - ik vond dat het mooist - een Sukkah. Een loofhut. Een plek om stil te staan bij Gods goedheid en je daarover te verblijden. Gebouwd van een gedegen houten constructie, zo eentje waar ze ook speeltoestellen voor kinderen van maken, met een vlechtwerk van gebladerde takken eromheen en aan de binnenkant een schommel, uit een boom gemaakt en met stevige touwen opgehangen. Ik ging even schommelen. Ik kwam tot rust. Ik was even bij Papa. Stil.

Koren op de molen... CU en PvdA met elkaar in zee(p)

2009-05-12T16:04:00.032+02:00

PvdA en CU in eenzelfde kabinet, met CDA daartussen als eeuwige compromiskoning (alternatief voor 'de C'?). Bij de kabinetsformatie leek het al een spannende uitdaging en hoewel de praktijk misschien beter verloopt dan men van tevoren had gedacht, heeft de haat-liefde verhouding tussen PvdA en CU inmiddels aardig wat strubbelingen opgeleverd.
Het lijkt wel een soapserie met intriges, jaloezie, machtsbelangen achter de schermen en publiekelijke manipulatie en zwartmakerij. De knipperlichtrelatie lijkt maar geen einde te kennen en alle voor christenen gevoelige teentjes zullen door de PvdA wel één voor één worden betrapt. Zo was er eerder Staatsecretaris Bussemaker die haar boekje te buiten ging door een diepgaand vraagstuk in de medische ethiek (nl. embryoselectie) te bestempelen als 'slechts een technische wijziging', de discussie omtrent Godsdienstelijk beledigen hadden we ook al en natuurlijk, hoe kan het ook anders, ook om abortus was er al de nodige wederzijdse ergernis.

Ook vandaag was er weer wat nieuws in de zeepserie. Dit keer is het 'columnist-minister' en Leonard Cohen lookalike Plasterk die oorlog zoekt met Christen Democraten en Christen Unisten. Ik was al geen fan van zijn aanstelling en had mijn vragen over de motivatie daarachter (ik kende de man reeds als hoogleraar bij de UU en vond hem toen al een behoorlijk tikkeltje arrogant en steralures hebben), van zijn prestaties heb ik tot nu toe ook al geen bijzondere hoge pet op. Met alle respect, uiteraard.

Door zijn brieven en uitspraken in de media over homobeleid (die ontbrak nog in het lijstje van hekele punten voor christenen in de politiek) op o.a. christelijke scholen drijft Plasterk zijn coalitiegenoten in de verdediging, zodat hij en andere liberalisten CDA en CU vervolgens weer kunnen bestempelen van godsdienstelijke inmenging in de politiek, traditionalisme en ach, voeg er ook nog maar achterlijk geloof aan toe (of zeg ik nu wat velen slechts denken?). Schaakmat.

Iedere nieuwe ontwikkeling is overigens hoe dan ook koren op de molen voor de oppositie die ook nu weer gretig gebruik zal maken van het strijdveld tussen de christelijke normen en waarden van CDA en CU en de persoonlijke of partijgebonden 'doorbraakdrang' van PVDA. Een partij die overigens ergens vergeten lijkt te zijn dat haar oorsprong onder anderen ligt in de Christelijk-Democratische-Unie, een naam die toch verdacht veel op ChristenUnie lijkt.

Op basis van deze vertoning waag ik een eerste voorspelling: ook nu weer zal de oppositie wel roepen dat de soap een wanvertoning is en dat ze niet meer begrijpen welke kant het kabinet op wil.
En als we dan toch bezig zijn, nog eentje: in de (verre of nabije) toekomst zullen open christelijke partijen steeds meer op de SGP gaan lijken en zullen christenen die een actieve rol in de politiek willen spelen zich steeds meer moeten gaan richten op het 'undercover' werken in zgn. niet-christelijke partijen.

UPDATE: André Rouvoet heeft zijn scepter laten zwaaien. PVV en VVD mogen niet meer smijten met etiketten waarop "joods-christelijke waarden" staat, en Plasterk... gaat niet over het personeelsbeleid van scholen en mag dus ook niet die indruk wekken.

Timeless Hallelujah

2009-05-11T09:49:00.003+02:00

En Lisa, kersverse winnares van X-Factor, trapt af met Leonard Cohen's Hallelujah, één van mijn all-time favorites (zie hier en hier). De meeste mensen zullen de avond van de finale geen flauw benul hebben gehad waar het nummer over gaat, maar toch. Ik vind 'm zo mooi. Er zit zoveel in. Voor een overzichtje: Remmelt Meijer schrijft hier een mooi stukje over waarom het tijdloos is.

Een christen genezen: een heidens karwei

2009-05-03T22:24:00.006+02:00

"Het is een christelijk werk een heiden te bekeren, maar het is een heidens karwei een christen te bekeren".

Vorige week hadden we een wonderdienst. Een dag later had ik mijn eigen wondertje van genezing. Een collega op het werk hielp mij van mijn hoofpijn af. Zonder te bidden. Hij was meer van de technische, mister Fix-It kant. Hij zorgde voor een nieuwe videokaart voor mijn pc. Mijn beeldscherm was weer helder. Ik heb geen hoofdpijn meer gehad.

Vandaag geleerd dat Goddelijke genezing geen excuus is om niet goed voor je lichaam te zorgen. Dus: geen Mac Donald's meer, méér bewegen en minder computeren. Of op zijn minst met een helder beeldscherm.

Voor de volle 100%

2009-04-28T13:13:00.009+02:00

Toen ik vanmorgen wakker werd was mijn eerste gedachte er een van opluchting. De wereld was er nog, er was geen oorlog en er gingen geen paddestoelen de lucht in. Het was allemaal een sisser. De bom die in Denver was geplaatst ging wel af, maar de rechtstreekse schade was door een constructiefout beperkt gebleven. De indirecte schade die het gevolg zou zijn van een kettingreactie tussen beschuldigingen van de wederzijdse heethoofden en oorlogshongerige generaals uit grootmachten Verenigde Staten en Rusland werd op het laatste moment afgewend. Om twee uur vannacht sloot ik opgelucht de ogen. Het was een spannend boek.

Afgelopen zondag hadden we een wonderdienst. We zagen Gods kracht aan het werk. Want ik was gewaarschuwd. Vaak maken we een constructiefout. Op de een of andere manier zijn we ons niet bewust van de enorme krachtsexplosie die in God is. De bomb wordt dan een sisser en verliest veel van zijn potentie. We zijn ons immers niet bewust van de volheid van God. Hij heeft zoveel meer dan wij denken of beseffen. Dat is wat Jezus kwam laten zien. In Hem, en in wat Hij demonstreerde (genezing van zieken, over water lopen, doden opwekken en overweldigende liefde om er maar een paar te noemen) zien we de volheid van God. De volheid. Geen sisser, maar The Whole Shebang.
Dus: genezingen, wonderen, verandering in mensenlevens. We hebben er aan getipt... en toch vraag ik me af: was dit alles? Nee. Dit was slechts een kruimel. Maar we zijn onderweg.

Toen Paulus zijn brief aan de gemeente in de Griekse stad Efesus schreef, was hij er ook helemaal vol van. Hij schrijft: "In Hem is de volheid van Hem die in alle opzichten iedere leegte vervult [...], we kunnen zijn liefde leren kennen en vervult worden met al de volheid van God [...] en groeien naar de volledigheid van Christus" (Eph. 1:23, 3:19, 4:13).

Ook als hij schrijft aan zijn vrienden in Kolosse, een andere Griekse stad, raakt hij er maar niet over uitgepraat: "Want God liet zijn volheid in Hem (Jezus) wonen, [...] ik (Paulus) wil jullie het woord van God brengen in al haar volheid en er niets van af doen [...] want in Christus verbleef de volheid van het goddelijke in menselijke gedaante [...] en ook aan jullie is gegeven de volheid van Christus, die het hoofd is van iedere macht en autoriteit". (Kolossenzen 1:19, 1:25, 2:9-10).

De volheid van God. De volheid. Alles. Niets afdoen. Niet te klein denken. God in al zijn Godheid. Ja, doe mij maar zo'n atoombom.

Mijn debuutalbum

2009-04-18T20:37:00.004+02:00

Oké, dit kwam ik tegen op Facebook en vond ik wel grappig. Het is echt leuk, inspirerend zelfs, en werkt als volgt:

1) je opent http://en.wikipedia.org/wiki/Special:Random, het eerste artikel waar je toevallig op stuit is de naam voor je band. (als je er niet blij mee bent en je wilt een tweede keuze, klik je gewoon nog eens op de link).

2) je opent ook http://www.quotationspage.com/random.php3, de laatste 4 of 5 woorden van het allerlaatste citaat vormen de titel van je album.

3) voeg er nog aan toe http://www.flickr.com/explore/interesting/7days, het derde plaatje van links, maakt niet uit wat het is. Dit wordt de cover van je cd (oké, ook hier mag je een beetje cheaten vindt ik, sommige plaatjes zijn namelijk geniaal, terwijl anderen echt über-cheesy zijn).

4) Tenslotte gebruik photoshop/paint/gimp of wat dan ook om er een leuk geheel van te maken... laat het geheel 45 minuten in de oven stomen

Zo heeft mijn nieuwe band 5G-Tronic een nieuwe single genaamd Nobody Knows You're A Dog, en de cd ziet er als volgt uit:

ps: met dank aan Herman Y. die het weer van Taco G. had.

Binnenkort beschikbaar: Latte Macchiato

2009-04-14T20:28:00.007+02:00

In verband met de aankomst van onze baby, hebben wij binnenkort beschikbaar de nieuwe Latte Macchiato:

Promotie voor de algemene Kerk

2009-04-06T21:44:00.005+02:00

Al eerder schreef ik iets moois over onze Moederkerk, je-weet-wel, die ene in Rome. Onderstaand filmpje kwam ik tegen bij Marc van der Woude, redacteur van Joel News. In de woorden van Marc: "Ik ben niet voor niks Protestant, maar ik moet zeggen dat dit een knap stukje film is. IKON Kerknieuws bericht dat 90.000 katholieken die de kerk hadden verlaten, terugkeerden na het zien van deze oproep, wat neerkomt op 12% groei. Niet slecht voor een kerk die miljoenen leden verliest" (vrij vertaald, BB).

Marc schrijft trouwens ook een paar leuke anecdotes over wat je zoal als vader kan tegenkomen als je kind zelf op zoek gaat naar God. Als aanstaande vader kan mij dat wel boeien.

Voor wie denkt dat ook wel interessant te vinden: hier een verhaal over zijn zoontje David (9) die zich voorneemt de Bijbel van kaft tot kaft te gaan lezen en daarbij allerlei verhalen tegenkomt die niet echt voor minderjarigen bestemd zijn. En hier een verhaal van Peter (7) die zijn eigen tabernakel bouwt, een plek waar hij rustig Bijbel kan lezen en praten met God en Jezus, gebouwd van een deken, een enorme knuffel en een paar wasknijpers.

Als je het overgave hebt...

2009-03-20T15:18:00.006+01:00

Iets waar ik de laatste tijd veel mee bezig ben. Overgave. Ik klein, God groot. Ik in Zijn handen. En dan jezelf daaraan overgeven. Het leven zien in het perspectief van het eeuwige. De betrekkelijkheid inzien van veel dingen. Genieten van het kleine. En plaatjes. Plaatjes die symboliseren wat overgave is. Hier komen ze, om over te mediteren...

(de wals, van een tijdje terug)

(de man van het plein van de Hemelse Vrede - voor een tank gaan staan, dat is pas overgave!)

(de skischans, een voorbeeld van Dirk)

(en natuurlijk de klassieker: de bungee jumpert)

Over eten

2009-03-01T19:15:00.002+01:00

Er is nu eindelijk duidelijkheid over de strijd tussen Burger King en Mac Donalds. Na uitvoerig onderzoek door de Voedsel en Waren Authoriteit is gebleken dat er - in tegenstelling tot eerdere berichten - wel degelijk sporen van voedingsstoffen in de hamburgers van Mac Donalds te vinden zijn.

Toch voor de zekerheid nog even kijken wat Coco Puff, de zwarte labrador van Mike Mozart, hier van vindt.

Als Atheist geloof ik oprecht dat Afrika God nodig heeft

2009-02-20T13:50:00.001+01:00

bron: Times Online.

Niet giften en donateursfondsen, maar zendelingen zijn de oplossing voor Afrika's grootste proleem: de verlammende passiviteit in haar culturele gedachtengoed.

door Matthew Parris

Met kerst ging ik na 45 jaar terug naar het land dat ik uit mijn kinderjaren kende als Nyasaland. Vandaag de dag heet het Malawi, en de Times Christmas Appeal heeft daar een klein liefdadigheidsproject lopen. Pump Aid helpt de plaatselijke plattelandsbevolking een kleine waterpomp te installeren, waardoor de putten goed afgesloten en dus schoon blijven. Ik ging erheen om het werk te bezoeken.

Het inspireerde me en vernieuwde mijn kwakkelende vertrouwen in ontwikkelingswerk. Maar mijn reis door Malawi blies ook nieuw leven in een andere van mijn overtuigingen, eentje die ik al mijn hele leven probeer te verdringen, maar die voortkomt uit iets wat ik al sinds mijn jonge jaren in Afrika elke keer weer tegenkom. Het brengt mijn ideologieen aan het wankelen, blijkt telkens weer op een hardnekkige wijze onverenigbaar te zijn met mijn wereldbeeld, en het heeft mijn steeds groeiende overtuiging dat er geen God bestaat doen beschamen.

Hoewel ik een vastbesloten atheist ben, ben ik overtuigd van de overweldigende bijdrage die door christelijk evangelisatiewerk aan de opbouw in Afrika wordt geleverd, duidelijk verschillend van het werk van andere, seculiere, non-gouvermentele organisaties, of NGO's, of nationale en internationale hulpverleningsprojecten. Deze laatsten alleen zijn onvoldoende in staat om daadwerkelijk verandering te brengen. Onderwijs en cursussen zin onvoldoende. In Afrika brengt het christendom een verandering in de harten van mensen. Het brengt een geestelijke transformatie teweeg. De nieuwe geboorte is echt. De verandering is goed.

Ik had mij aangewend deze waarheid te ontwijken door het praktische werk te prijzen - zoals men dat kan doen - van de zendingswerken en kerken in Afrika. Ik zou bijvoorbeeld zeggen dat, hoewel het jammer is dat het gepaard moet gaan met geloof, redding en bekering, de christenen in Afrika, blanken en zwarten, wel degelijk de zieken genezen, mensen leren om te lezen en schrijven en slechts de strengste secularist zou kunnen zeggen dat de wereld beter af zou zijn zonder die zendingsschool of dat ziekenhuis. Ik zou vervolgens de toezegging doen dat als geloof nodig is om de zendelingen te motiveren hun hulpverlening te verrichten, nou ja dan zij dat zo, maar wat telt is de hulp, niet het geloof.

Maar dit strookt niet met de feiten. Geloof doet meer dan alleen de zendeling ondersteunen, het wordt ook overgedragen aan zijn volgelingen. Dit is het effect dat zo ontzettend veel verschil maakt, en dat zich telkens weer aan mij opdringt.

Laat ik eerst uitleggen wat het dan is, dat mij telkens zo opvalt. Wij hadden vrienden die zendingswerk deden en ik logeerde vaak bij hen. Ik logeerde ook, samen met mijn broertje, in traditionele Afrikaanse plattelandsdorpjes. In de stad hadden wij Afrikaanse medewerkers die zich hadden bekeerd tot het christendom en fervente gelovigen waren geworden. Deze christenen waren altijd anders. Het geloof leek ze geen beperkingen of plichten op te leggen, nee, het leek ze juist te bevrijden en een soort ontspanning te geven. Er was levendigheid, nieuws- en leergierigheid, en een betrokkenheid bij de wereld. Er was een directheid in hun omgang met anderen. Dit alles leek te ontbreken in het traditionele Afrikaanse culturele erfgoed. Ze waren er beter, sterker van geworden.

Toen ik 24 jaar was, reisde ik over land het hele continent door en mijn indruk werdt alleen maar sterker. Vanaf Algiers naar Niger, door naar Nigeria, Cameroen en de Republiek Centraal Afrika, toen dwars door de Congo naar Rwanda, Tanzania en uiteindelijk Kenia. Zo reed ik met mijn vier studievrienden in onze oude Landrover naar Nairobi.

We sliepen onder de open hemel en vonden het dus elke keer erg belangrijk om een veilige slaapplek te vinden als we door de dunbevolkte, duistere gebieden van de sub-Sahara reden. Vaak belandden wij bij een zendingspost.

Elke keer als we een gebied binnenreden waar zendingswerkers actief waren, moesten we erkennen dat er iets veranderde in de gelaatsuitdrukking van de mensen die we tegenkwamen en waar we mee spraken. Iets in hun ogen, de manier waarop wij benaderd werden, de directheid, recht-op-de-man af, zonder naar de grond te staren of de blik naar links of rechts af te wenden. Ze waren niet nóg onverschilliger geworden ten aanzien van vreemden - in zekere zin zou je juist kunnen zeggen dat het tegenoverstelde was gebeurt. Maar hoe dan ook waren de mensen meer open.

Op deze laatste reis in Malawi was het niet anders. Ik kwam geen zendelingen tegen. Die vindt je niet druk bezig met de laatste ontwikkelingsstrategieën in de lobby van dure hotels, in tegenstelling tot de grote NGO's. Maar wat mij wél opviel was dat een handjevol van de meest indrukwekkende Afrikaanse leden van het Pump Aid team (voornamelijk afkomstig uit Zimbabwe) in het 'privé', oprechte christenen waren. Ik zeg 'privé' omdat het project volstrekt seculier (d.w.z. niet vanuit enige godsdienstige motieven) is opgezet en ik ook nog nooit enig van de teamleden ook maar iets over geloof of religie heb horen zeggen wanneer ze aan het werk zijn in de dorpen. Maar toch pikte hier en daar de christelijke signalen op in de gesprekken die ik met de medewerkers had. Een andere keer zag ik een van hen onderweg in de auto een geestelijk dagboek lezen. Weer een ander ging op zondag vroeg weg, om een twee uur durende kerkdienst te bezoeken.

Het zou wel iets voor mij zijn om te gaan beweren dat hun eerlijkheid, discipline en optimisme niets te maken had met hun persoonlijke geloofsovertuiging. Maar al is een werk op zichzelf nóg zo seculier, wordt het wel degelijk beïnvloed door wie de medewerkers zijn. En de medewerkers worden beïnvloed door een overtuiging over de rol van de mens in het heelal die ze in het christendom hebben gekregen.

Het is lange tijd een gewoonte geweest onder westerse academici - sociologen en anthropologen - om de normen en waarden van primitive volken te omringen met een muur van onschendbaarheid, geplaatst buiten de kritische houding waaraan we onze eigen cultuur onderwerpen. Het was hoe dan ook 'hun' cultuur en daarom ook uiteraard het beste voor 'hen'; het was authentiek en uiteraard van evenveel objectieve waarde als de onze.

Maar ik volg dit niet. Het valt mij namelijk op dat primitieve culturen niet vredelievender zijn dan de onze en dat het individuele ontplooiing onderdrukt. Men denkt in termen van 'de groep'; en dan met name de groep als gehele gemeenschap, of de verre familiebanden en de eigen stam. Dit traditionele gedachtengoed is een voedingsbodem voor de 'grote leider' en gangster politiek die veel Afrikaanse steden kenmerkt: het overdreven ontzag dat men voor een wankelende gezaghebber heeft en het (letterlijke) onvermogen om het concept van oppositie voeren zonder daarmee je loyaliteit te verliezen te vatten.

Angst - voor boze geesten, overleden voorouders, natuurkrachten, de hierarchie binnen de stam of zelfs voor gewone alledaagse dingen - is diep geworteld in de hele structuur waarin de gewone Afrikaan denkt. Ieder mens heeft zijn plaats en, noem het angst of respect, wordt onderdrukt door een zware last die iedere nieuws- en leergierigheid onmogelijk maakt. Mensen nemen geen iniatief, nemen het heft niet in eigen handen en zetten hun schouders er niet onder.

Hoe kan ik dat, met één voet in elk kamp, uitleggen? De filosofisch aangelegde toerist die van het ene wereldbeeld in het ander belandt ontdekt dat, vanaf het moment dat hij zich in het nieuwe wereldbeeld bevindt, het onmogelijk wordt om het oude daarin mee te nemen of zelfs te omschrijven, laat staan uit te leggen. Toch wil ik het proberen aan de hand van een voorbeeld, namelijk het antwoord dat Sir Edmund Hillary gaf op de vraag 'Waarom zou je die berg beklimmen?'. 'Omdat ie er is', was zijn antwoord.

Voor de de gewone Afrikaan is dit eerder een reden om de berg juist níet te beklimmen. Hij is... nou ja, hij is daar gewoon. Hij staat daar gewoon. En waarom zou je je daar dan druk om maken? Waarom zou je daarin mengen.?Je kunt er niks aan doen, en je kunt er niks mee. Hillary's volgende reden - dat niemand anders de berg had beklommen - zou voor de Afrikaan een tweede reden zijn om het níet te doen.

Het post-reformatorische, post-Lutheraanse Christendom, met haar geloof in een directe, persoonlijke relatie tussen de individuele mens en God, zonder tussenkomst van een groep of ingewijde bemiddelaar slaat een bres dwars door het filosofisch-geestelijke gedachtengoed dat ik zojuist omschreef. Het geeft hoop en houvast aan diegenen die niets liever willen dan het juk van die verlammende groepscultuur naast zich neer te leggen. Dat is waarom het zo bevrijdend werkt.

Zij die willen dat Afrika meedoet in de wereldwijde economische strijd van de 21ste eeuw maken zichzelf ongeloofwaardig als ze geloven dat alleen het bieden van de materiele middelen of zelfs wetenschappelijke of technische know-how die samengaat met wat wij ontwikkeling noemen voldoende zal zijn om het verschil te maken. Er moet een heel geloofssysteem worden vervangen.

En ik ben bang dat het vervangen moet worden door een ander geloofssysteem. En christelijk evangelisch werk uit het Afrikaanse probleemstuk verwijderen kan het continent nog wel eens blootstellen aan de meeste vreselijke cocktail van hebberige buitenlandse multinationals als Nike, de binnenlandse toverdokter, de opmars van de mobiele telefoon en de ouderwetse machette.

(N.B.: Dit is een vertaling van een Engels artikel, lees het origineel hier)

Voor in de Reader's Digest

2009-02-08T18:07:00.000+01:00

Een vrouw met rug- en heupklachten komt bij de oefentherapeute Cesar/Mensendiek. Vandaag is er een stagiaire aanwezig die de behandeling doet.

Na een inventaris van de klachten vraagt de stagiaire wat de patiente allemaal nog meer tegen haar klachten doet.

"Ik heb ook chiropractie", antwoordt de patiente.

De stagiaire - die vooral niet wil laten merken dat ze eigenlijk niet zo goed weet wat chiropractie is - reageert allert: "En hoe vaak per dag slikt u dat?"

Babytje van klei

2009-01-29T18:31:00.003+01:00

Alweer een tijd geleden maakte ik voor het eerst kennis met het werk van Camille Allen. Camille maakt levensechte miniatuurbaby's uit een speciaal soort boetseerklei. Het resultaat is echt heel mooi, de foto's ervan hebben erg veel weg van Anne Geddes.

Kijk voor het gemak even zelf. Bij Camille Allen dus. Veel plezier.

Dochter

2009-01-26T18:23:00.013+01:00

De stand voor ons babytje staat al wekenlang op een ruime voorsprong voor een jongetje. Momenteel is de stand 60% vs. 40. Over de datum wordt natuurlijk nog volop gespeculeerd.

Chris Loos vertelde mij dat je God uitdrukkelijk om een jongetje moet vragen, anders geeft ie je een meisje. Alle kerels - zegt Chris - die zeiden "Ach, het maakt niet uit, (als het maar gezond is?)..." kregen volgens hem een meisje. Hij kan het weten, hij vroeg om een kereltje en kreeg er twee. Maar toch... een dochter zou ook wel leuk zijn.

Als was het maar omdat je dan al die kerels mag (af)keuren die later op je dochter afkomen. Marco Borsato heeft daar op zijn nieuwe album Wit Licht een mooi nummer over. Opvallend: enkele jaren geleden schreef Bob Carlisle een nummer dat bijna woord voor woord hetzelfde verhaal vertelt, namelijk:

Eerste vers: Dochter wordt geboren, dochtertje is schattig.
Refrein: Wat is ze toch mooi.

Tweede Vers: Dochtertje wordt tiener, dochtertje neemt afstand van papa.
Refrein: En toch is ze zo mooi.

Derde vers: Dochtertje wordt vrouw, dochtertje gaat trouwen. Papa vindt het vreselijk om zijn dochter weg te geven, maar vindt haar in die trouwjurk toch ook weer zo mooi.
Refrein: O, wat is ze mooi.

Heeft Marco soms trekjes van Opwekking (wij-vertalen-prachtige-engelse-nummers-maar-vaak-is-het-resultaat-lang-niet-zo-mooi)?

Als dat zo is, dan is dit wel een van de betere vertalingen. Voor de liefhebbers van mooie tranentrekkers, heb ik ze hier even achter elkaar gezet. Helaas heeft YouTube op verzoek van de platenmaatschappijen het embedden van de filmpjes onmogelijk gemaakt en zijn alle niet-officiele videoclips niet om aan te zien. Daarom maar even gewoon linkjes:

1. Butterfly Kisses, van Bob Carlisle
2. Dochters, van Marco.

Beledigen mag toch niet?

2009-01-22T19:54:00.016+01:00

Geertje Wilders heeft toch ergens een grens overschreden. En de rechter, via jurisprudentie toch ook een beetje wetgever, mag zich mengen in de discussie omtrent artikelen 147 en 137. Want voor dit laatste wil het hof nu toch graag zien dat de heer Wilders vervolgd zou worden.

En laat dat nou net dat wetsartikel zijn dat minister Hirsch Ballin van Justitie wilde aanscherpen om dat andere artikel, 147, te kunnen laten vervallen. Er zou in de Kamer geen crisis van gemaakt worden, maar het was toendertijd toch even spannend. Maar nu de aandacht even door Obama werd afgeleid, is men dat alweer vergeten. En om het toch voor elkaar te krijgen, zonder de heisa weer aan te wakkeren, mag het Hof gaan doen wat dhr. Hirsch Ballin beter niet kon doen: een oordeel vellen over waar de grens ligt in dit land en hoe ver je mag gaan onder het 'mom van...' (vrijheid van meningsuiting). Want er blijkt dus toch een grens te zijn. God zijn dank! En die grens lijkt voor dhr. Wilders nu bereikt.

En Wilders zelf? Die schreeuwt des te harder. Hij gooit er zelfs nog een schepje bovenop door te zeggen dat "de heren van het hof niet helemaal lekker bij hun hoofd zijn". Ik moet toegeven, lef heeft ie wel. Misschien wrijft Geertje - wel goed bij zijn hoofd - ook wel een beetje in zijn handjes voor de gratis reclame. Hij neemt maar al te gretig de martelaarsrol aan. De boodschapper (is dat geen term uit de Islam?) wordt onthoofd, zegt Wilders.

Of is hij toch echt een beetje bang? NOVA vroeg Wilders zelf om een reactie (vanaf 5:50 minuten in de uitzending). Het kan aan mij liggen, maar op mij doet hij toch écht een beetje nerveuse indruk (tip: op Full Screen zetten en let op zijn lippen!!!)...

ps: misschien heeft Wilders gewoon een beetje flosdraad nodig.

Gouden Muts voor Sainte Marie

2009-01-16T16:16:00.004+01:00

Ik zal al mijn lieve gebroeders en gezusters die nog bij de enige echte ware moederkerk horen wel schofferen, maar eh... Wat een muts, die Maria! Haha.

Staat er opeens, uit het niets, een megahuge engel in je woonkamer. Als je in shock bent, zegt ie dat je niet bang hoeft te zijn, maar dat je - ook al ben je nog maagd - zwanger zult raken, en je zoon wordt de langverwachte Messias.
Nadat je van de schrik bent bekomen, zeg je doodnuchter: "Dat kan helemaal niet. Ik heb immers geen vent!" (je kunt het hier allemaal nalezen).

Uh... hallo? "Lieve meneer Engel, wat doet u hier? Hoe komt u hier terecht?", of beter nog: "gha, gha, gha...".

Maar nee, de nuchtere Maria (ze had wel Nederlandse kunnen zijn) weet hoe het werkt met kinderen krijgen en vraagt doodleuk: "Hoe kan dat? Moet ik eerst een kerel zien te vinden".

Ik vind het leuk. Misschien moeten we leren om niet altijd even nuchter te willen zijn en wat meer open te staan voor "heavenly interventions".

Dear Jesus...

2009-01-12T13:09:00.001+01:00

I miss you, Jesus. As in: I wish you were still around, walking the earth. I'd love to go to your place and visit you. Just to talk to you, share my heart with you. I'd love to just tell you how I feel. I must say I'm a little jealous of the disciples. Or Adam. Just to be able to walk with you, talk to you, and really hear you speak back to me. Although it must have been all the more terrible for them, first having done all that with you, and then having to miss it all again.

Thanks for the Comforter, the torn veil, the cross. But still...

I miss you. And I really do hope to see you again soon. I love you. I just want to be with you. I need you. I simply cannot live without you.

De gave van homo-zijn?

2009-01-08T18:22:00.003+01:00

Vandaag kijk ik zo'n 10 minutjes naar Oprah. In haar nieuwe serie, getiteld Spirituality 101 (Engels voor Spiritualiteit, De Basisprincipes) kom ik dus bovenstaande stukje tegen.

Vooropgesteld: ik heb homoseksuelen lief en ze zijn welkom in mijn huis en in mijn kerk. Net zo goed als ieder ander zondaar of gebroken mens. Omdat Jezus van ons (mij) houdt. Maar wat hierboven verteld wordt is dus onzin.

Opnieuw wordt hier in een publiek medium gesuggereerd dat je geaardheid aangeboren is ("People don't just happen to be gay. When people are born they have that type of orientation, so he is gay by divine right"), terwijl er absoluut geen bewijs is voor het bestaan van een homogen, of enig ander gen dat een voorkeur voor gedrag met zich mee zou dragen!

En de gedachte dat elk menselijk gedrag 'goed' zou zijn en 'naar Gods beeld' (op basis van de woorden "but spirituality is indicating that he is in the image of God just as he is", zou je zelfs kunnen gaan denken dat God homoseksueel gedrag kent?) is volstrekt ridicuul en ondermijnt ieder begrip voor normen en waarden, etc. Op basis hiervan kunnen we elke rechter naar huis sturen en kunnen we meteen stoppen met onze mening te vormen over of wat er momenteel in Gaza gebeurt afgekeurt moet worden of niet. Want ach, iedereen doet toch maar wat ie wil en is in Gods beeld aan het handelen?

Nee, ik betreur het dat dit het geluid is wat zelfuitgeroepen geestelijke leiders ons willen laten horen. En ik betreur het nog meer dat dit is wat de media naar buiten willen brengen.

Gelukkig zijn er ook nog echte, rechtschapen geestelijke leiders die Gods Woord respecteren en de mensen niet gewoon laten horen wat ze (kennelijk?) graag willen horen. "Hoe lang nog zullen die leugenachtige profeten, die zichzelf een rad voor ogen draaien, doorgaan?" (Jeremia 23).

Nee, doe mij maar Old-Time-Religion. It's good enough for me.

Baby Bloem op datum: nu met foto

2009-01-07T22:33:00.006+01:00

Even een update voor iedereen die ons babybloempje volgt.... vanavond 20 weken echo gehad en alles zit er op en aan. Onze baby ligt lekker op schema en is waarschijnlijk inderdaad een kindje van ons: het beweegt veel (lijkt dus op papa) en is een beetje eigenwijs (...).

Bij deze dus ook de foto:

Obama blank?

2009-01-02T15:23:00.004+01:00

Had ik nou net gezegd dat de messias zwart was, blijkt ie toch blank te zijn! Onderstaande foto kwam ik tegen op Facebook en ik wilde het jullie niet onthouden. Obama, maar dan blank. Oftewel, de nieuwe president van de States met een Michael-Jackson-Ik-Ben-Eigenlijk-Zwart-Maar-Wil-Stiekum-Toch-Blank-Zijn-Syndroom... O ja, en voor dezelfde prijs krijg je er ook nog een zwarte MacCain bij.

Gelukkig nieuw jaar

2009-01-01T22:10:00.008+01:00

Een nieuw jaar, nieuwe voornemens. Weer een jaar verknald. Maar dankzij economische recessie iets minder geknald. We moeten immers letten op de kleintjes en Appie Hein helpt daar echt niet zoveel meer bij. Dus voor dit nieuwe jaar gaan we maar eens lekker genieten van de dingen die echt onbetaalbaar zijn. Ken je ze nog, die reclames van Mastercard? Een lijstje van alles wat je kan kopen met geld, maar de echt waardevolle dingen zijn niet te koop. Zo is het ook met geluk, liefde, hoop, geloof, etc. Alles wat ik echt hebben wil in 2009 kan ik toch niet betalen. Dus eh... laat maar komen die recessie. En ondertussen investeer ik nog even in mijn goede oude sok.

What Christmas is All About

2008-12-25T12:12:00.002+01:00

Ik ben niet zo'n Heb-Uw-Naaste-Lief christen

2008-12-21T11:39:00.007+01:00

Door alles wat we in de media zien en horen krijgen we vaak zo'n beeld van die "mallote christenen". Maar dat is zo onterrecht. De meeste christenen zijn gewone, normale mensen! We volgen niet allemaal blindelings een stelletje gedateerde regeltjes uit de Bijbel en we zijn ook niet allemaal zo fanatiek over elk klein stukje dogma. Met andere woorden, laat je beeld van hoe christenen zijn niet bepalen door de extremen die door een minderheid worden neergezet.

Zoals ik. Ik ben dan wel christen, maar niet zo'n weirdo "Heb-Uw-Naaste-Lief-Als-Uzelf" type.

Gode behoede!

Ik wil je graag vertellen dat er heel wat christenen zijn die niet voldoen aan het stereotype beeld dat je misschien van christenen hebt. We zijn niet allemaal "keer uw andere wang toe". We zijn niet de hele dag bezig om willekeurige goede daden te bedenken zonder daar iets voor terug te willen krijgen. En hoewel we geloven dat de morele richtlijnen in het boek Leviticus het onfeilbare Woord van God zijn, betekent dat niet dat we allemaal extremisten met een obsessie voor begrippen als "rechtvaardigheid" en "gerechtigheid" zijn.

Mijn geloof in de Heer gaat over pure, simpele waarden: je kinderen goed opvoeden, bidden voor het eten, Baptisten en Jehova's Getuigen ten strengste verbieden deel te nemen aan het avondmaal omdat het ketters zijn en het genezen van homoseksuelen. Dat is alles. Gewoon de kernwaarden. Je zult mij geen breedsprakige tirades zien houden over hoe wij een helpende hand moeten zijn voor zij die het minder hebben.

Ik ben een gewone, Westerse huisvrouw. Ik geloof in de basis onderwijzingen van de Bijbel en de kerk. Scheiden is verboden. Een vrouw behoort een gehoorzaam onderdaan te zijn van het mannelijke gezinshoofd. Wanneer een man zich bij een andere man neerlegt zullen zij beiden naar het open veld worden gebracht en daar worden gestenigd. Gewoon dingen waar iedereen het over eens kan zijn. Zoals het wonder van tongentaal dat plaatsvondt tijdens Pinksteren, toen de Apostelen door de Heilige Geest werden bezocht en dit geopenbaard werd in de vorm van tongen van vuur die boven hun hoofden bleven zweven. Je weet wel, de gewone alledaagse dingen.

Maar dat betekent dus niet dat ik denk dat mensen zij die hen iets schuldig zijn zouden moeten vergeven, of andere van zulke rare dingen.

We zijn niet allemaal van die "Jezus Fanaten" die rond lopen te schreeuwen dat iedereen niet zou moeten oordelen "opdat u ook niet geoordeeld wordde", de hele tijd jammeren over hoe "zalig de armen van geest" wel niet zijn, of maar doordrammen over hoe we allemaal gelijkwaardig zijn in de ogen van God! Sommigen van ons proberen gewoon goede, eerlijke mensen te zijn die geloven dat de ongedoopten nog eeuwenlang op de Aarde zullen blijven rondlopen als Jezus terugkomt op de Dag Des Oordeels om de rechtvaardigen te upbeamen, alleen dan zonder de troostende aanwezigheid van Gods liefde.

Nou moet ik toegeven dat er inderdaad van die christenen zijn die zich randje zonderling begeven en in hun geloofsovertuigingen ietsje te ver doorslaan. Neem bijvoorbeeld mijn collega Karen. Zij gaat dus echt helemaal over de top als het om geloof gaat: ze doet eens in de maand vrijwilligerswerk voor het daklozenprogramma, geeft geld aan goede doelen, bezoekt oudere mensen in bejaardentehuizen - je kan het zo gek niet bedenken!

Maar geloof me, we zijn niet allemaal zo. De mensen in mijn kerk, bijvoorbeeld, zijn voor het overgrote deel doodgewone, orderlijke Nederlanders net als jij en ik. Ze geloven in de simpele, ouderwetse tradities - Kerst, Paasen en het langszaam maar zeker overnemen van steeds meer ouderenraden van scholen teneinde evolutieleer uit de lesprogramma's te bannen. Gewoon dat soort dingen.

We zijn tegen het homohuwelijk omdat het een gruwel in de ogen van God, we zijn tegen de vrijheid van meningsuiting en we geloven rotsvast dat Joden, Moslims en iedereen op aarde die geen wedergeboren christen is, in tongen spreekt, conferenties van TRIN bezoekt en lid is van een gemeente die aangesloten is bij de VPE, bezeten is door Satan en als zodanig moet worden behandeld.

Als het er op aan komt, willen we gewoon zien dat elk lid van het menselijk ras zich bekeert tot ons geloof of anders wordt veroordeeld door een jaloerse en toornige God tot een eeuwigheid van leiden en martelingen in de Poel des Vuurs!

Ik hoop dat ik hierbij alle misverstanden heb rechtgezet, en ik wens jullie allen zeer prettige feestdagen! Gods zegen!

ps: uiteraard is dit satire en betreft dit geenszins de opinie van Ben (Bloem punt ennel). Het origineel is hier te vinden en mogelijke vertaalfouten zijn uiteraard allemaal van mijzelf.

Ridders

2008-12-11T21:12:00.004+01:00

Kennen we ze nog? De tijden dat we Ivanhoe keken? Robin Hood? Arendsoog? John Wayne? Echte jongens die het heldhaftige van ridders, zwaarden en piraten nog steeds inzien. Wat mij betreft blijft dat zo.

Gisteren kwam ik op het weblog van Jonathan van Tongeren, een clipje tegen van het lied "When a Knight won his spurs".
Letterlijk: toen een nicht, o nee, een ridder zijn strepen verdiende.

Het clipje vond ik but, beetje een paar castrato-achtige twaalfjarige koorknapjes een geweldig epos over ridders laten zingen, kortom het toppunt van not-done, maar de tekst was een openbaring.

Komt ie dan...

When a knight won his spurs, in the stories of old,
He was gentle and brave, he was gallant and bold;
With a shield on his arm and a lance in his hand,
For God and for valour he rode through the land.

No charger have I, and no sword by my side,
Yet still to adventure and battle I ride,
Though back into storyland giants have fled,
And the knights are no more and the dragons are dead.

Let faith be my shield and let joy be my steed
'gainst the dragons of anger, the ogres of greed;
And let me set free with the sword of my youth,
From the castle of darkness, the pow'r of the truth

GE-WEL-DIG! Hier kan ik nog wel een weekje op mediteren. Of inlijsten en dan boven mijn bed. Of aan de binnenkant van mijn agenda, of Bijbel... Afijn.

Leningen schaars? Niet bij Jezus!

2008-12-10T20:37:00.001+01:00

In huidige tijden van barre economische malaise, verstrekken banken en verzekeraars steeds moeilijker leningen. Toch is er een bank waar je juist mag komen als je geld op is. Want zo klinkt het ongeveer in de Nieuwe BijbelVertaling:

Hierheen! Hier is water, voor ieder die dorst heeft. Kom, ook al heb je geen geld. Kom, koop zonder geld, koop wijn en melk zonder betaling. Want waarom zou je geld betalen voor iets dat geen brood is, je loon besteden aan wat niet verzadigen kan?
Luister aandachtig naar mij, en je zult ruimschoots te eten hebben en genieten van een overvloedig maal.

De techniek staat voor niets

2008-12-09T19:25:00.000+01:00

Wel leuk. Als je op de vernieuwde website van Agape Nederland, IkZoekGod.NL aanklikt dat je net hebt gekozen om met Jezus te gaan leven, dan kun je dat hier live nakijken.

Ik heb het even geprobeerd, en ja hoor, na enkele luttele seconden gaf de site aan dat er in Apeldoorn, The Netherlands, iemand voor Jezus had gekozen via IkZoekGod. Beetje makkelijk, dus, het zou beter zijn als de melding pas kwam nadat ik mijn gegevens had achtergelaten en mijn e-mailadres op juistheid is gecontroleerd. Ook vraag ik me af of er een check is op IP-adres, zodat je je niet tien keer per dag kunt bekeren.

Maar toch. Wel leuk.

Evos VS Creatoos - deel 2

2008-12-07T14:21:00.007+01:00

Je kon er op wachten. Zoals ik al schreef gaat CreatiePuntInfo zo'n 6 miljoen Evolutie v.s. Schepping brochures verspreiden om en rondom februari 2009. En ja hoor, de eerste tegenactie is al op touw gezet!

De Utrechtse student Coen Brummer en zijn huisgenoot Andre Weststrate zijn het er namelijk niet mee eens en dus gaan zij vanaf midden december brievenbusstickers met de tekst ‘Nee, géén creationisme - Ja, wél Darwin’ verspreiden. De eerste duizend zijn al gedrukt.

Ik zei toch al: evolutie-creationisme wedijveraars en debaters, maakt uw borst maar nat! Of we er met z'n allen beter van worden? Ach, we hebben weer wat te doen. En wie weet levert het hier en daar nog leuke (verhitte?) discussies op...

UPDATE: voor wie dit interessant vindt, kamaraadski drs. Marnix Medema schreef hier in het ND een kritisch artikel over. Lees het hier.

Mannen?!

2008-12-06T17:19:00.007+01:00

Hoe zit dat nou met ons mannen? Bear Grills komt met een nieuwe serie afleveringen (yeuh!), het ene boek na het andere komt uit en onze zuiderburen hebben onderzoeken naar wat de "nieuwe man" moet zijn.

Hier in Nederland c.q. Apeldoorn is het al niet veel beter. De VPRO bericht uitgebreid over hoe vrouwen mannen zien, waarna alle mannen weer lekker onzeker worden. Dus: op zoek naar stoerdoenerij gaan wij we-vragen-ons-af-of-we-wel-stoer-genoeg-zijn kerels elkaar met verfballetjes de huid volschieten (wat overigens best leuk is, hoor!), de Bizzy organiseert een Male VS Female contest, en ik ga met mijn vrienden naar een man-sta-op conferentie. Beetje samen in de regen staan.

Nee, ik weet het mooi gemaakt. Ik ben er klaar mee. Man zijn is voor mij gewoon mijzelf zijn. Einde onzeker. Einde gedoe over wie er meer centimeters heeft, wiens baard, portemonee of spierballen het hardst groeien, et cetera, et cetera, et cetera. Ik ben er echt, he-le-ma-al klaar mee. Een man is een man. En daarmee uit. Gezeik.

Soulsurvivor 2009: Back to the Future

2008-12-05T23:11:00.004+01:00

25 t/m 29 April 2009

Wie is Jezus? Wat zei Hij? Wat deed Hij? Met wie trok Hij op? Hoe leefde Hij met God? Hoe hielp Hij mensen? Wat is het koninkrijk van God? Wat betekent dat voor 2009? Wat doet Jezus vandaag? Waar wil hij met jou naartoe? Wat kun jij doen? Wat gebeurt er in Nederland? Hoe kun jij Gods stem verstaan?
Kom. Ontmoet anderen. Ontmoet God. Geniet. Verander en raak betrokken.